“İnsan kınadığını yaşamadan ölmezmiş” diye halk arasında atasözü seviyesine yükselmiş bir tabir vardır.  Biraz da mistik bir anlam yüklenerek söylenilen, zamanla halk arasında büyük bir kabul gören bu söz, insana başkasını bir durum nedeni ile kınamamasını, ayıplamamasını, kınadığı durumu yaşamadan ölmeyeceğini hatırlatır.

Abdülhak Hamit Tarhan “Avam muaheze, havas beyân-ı mülahaza eder” diyerek cahil halkın dedikodu, kınama, ayıplama yaptığını, eğitim seviyesi yüksek kişilerin ise bilgiden hareketle fikirlerini ifade ettiklerini belirtmiştir.

Kişinin ayıpladığını yaşamadan ölmemesinin sırrı “değişim” dediğimiz hadiseden kaynaklanmaktadır. İnsan daima, etkileşim, değişim, dönüşüm içindedir. Dünyada mezarlıklar, taş duvarlar genelde sabit kalan varlıklardır. Onlar da zaman sonra restorasyondan geçmektedir. 

İnsanlar daima hareket hâlinde oldukları için fikirleri de değişmektedir. Bugün anormal görünen bir durum, değişim dönüşüm nedeni ile zamanla normalleşmektedir. Bu da insanların önceki fikirleri ile çelişmelerine neden olmaktadır. 

Bundan yüz elli yıl önce sakalı olmayanlar devlette memurluk yapamazken günümüzde sakalı olmayan kişiler imam veya müezzin olabilmektedir.

İnsanın kendisine ihanet etmesi, diye bir anlayış vardır. Kişiler zamanla kendi kendilerine ihanet eder duruma gelirler. Yani önceki........

© Pusula Gazetesi