“Görgülü kuşlar, gördüğünü işler.”

Bu sözü Umudum Köyü’nden Sadıka Karadabağ çok söylermiş. Ayşe arkadaşımın annesi… Ne kadar derin ne kadar Anadolu kokan bir söz. İlk bakışta sade bir cümle gibi durur fakat biraz düşününce içinde bir milletin görgüsünü, terbiyesini, sanat anlayışını ve hafızasını taşır. Çünkü Anadolu insanı gördüğünü yalnızca bakıp geçmez; onu işler, nakşeder, dile getirir, türküsüne katar, oyasına döker, halısına dokur, taşına kazır, fotoğrafına saklar.

Anadolu’da sanat çoğu zaman büyük salonlarda değil evlerin avlularında, sandıkların içinde, ninelerin ellerinde, dedelerin hatıralarında doğar. Bir oyanın kıvrımında sabır vardır, bir kilimin deseninde dua, bir taş yapının gölgesinde tarih, bir fotoğraf karesinde ise bazen koca bir ömür saklıdır. Bizim coğrafyamızda sanat, yalnızca güzeli üretmek değildir; yaşanmışı korumak, hissedileni aktarmak, unutulacak olanı geleceğe emanet etmektir.

Erzurum da bu anlamda yalnızca bir şehir değil başlı başına bir hafızadır. Kışın beyazlığı, taşın vakarı, minarelerin duası, çarşıların sesi, tandır ekmeğinin kokusu, Palandöken’in heybeti, mahalle aralarındaki çocuk neşesi ve insanının gönül genişliğiyle Erzurum;........

© Pusula Gazetesi