Sabah uzmanı değilim ama bir şekilde sabahla ilişkimi anlatmak zorundayım. Onun ne kadar anti-demokratik bir karakteri olduğunu herkes bilmeli diye düşünüyorum. Ayrıca bana karşı ne kadar gayrişahsi, gayriyerli bir tutum içinde olduğu da bilinmeli!

Sabaha haksızlık etmek istemem; istemem ama gerçekler de bilinsin isterim. Ben onu, bana iyi şeyler anlatacağı beklentisiyle sevmiştim. Hayat, benzeri olmayan kalbimi zorlamasa anlayamazdım sabahın önemini. Bu durum ne tümüyle benim ne de tümüyle sabahın suçu… Anlatacaklarım biraz benim, biraz sabahın suçu.

Sabahları dakikalar, suları kesilmiş bir musluk gibi amacı dışında işliyor sanki. Herkes hayattaki yerini almak için telaş içindeyken sabah, bana öylesine gezintiye çıkarılmış bir canlı muamelesi yapıyor. Dışarıya çıktığımda gözümü açıp vicdanımın kanamasını izliyorum. İşte orada ayırtına varıyorum gerçek bir hayatla yalancı bir hayalin. O yüzden sabahları değil, gecenin insanı günaha davet eden yönünü seviyorum. Seviyorum dememden farklı bir mana çıkarılmasın; sevilmeden sevginin ne olduğunu tam bilemez insan.

Ta sabahtan başlıyorum kuyruğunu kovalayan bir köpek gibi dolaşmaya. Şimdi biraz olsun anlaşılmıştır sabahların benim için her mevsim kış olduğu. Sabah, her dakikayı yıkarak, saniyeleri kırıp geçiriyor; bir daha tekrar etmemek üzere… Akşama doğru ancak belini doğrultuyor saatler. Ey sabah! Tüm günü besleyen zamanın kökü… Kökü böyle olunca günü siz düşünün artık. Sabahın, olmadığı bir kılığa girmesini beklemiyorum; kendisi olsun yeter. Fazladan bir beklentim yok. Hiç olmazsa çektiği........

© Nokta Haber Yorum