Prof. Dr. Seyithan Deliduman

Anne babaların çocukları için kurduğu gelecek, çoğu zaman çocuk henüz kendi hayalini kurmadan hazırdır.

İyi bir eğitim, saygın bir meslek, düzenli bir gelir…

Niyet çocuğun yolunu açmaktır; fakat bazen açılan yol, onun yürümek istediği yol değildir.

İyi niyetle başlayan bu arayış, zamanla farkında olmadan çocuğun hayatını yönlendirme çabasına dönüşebilir.

Çocuğun neye ilgi duyduğundan, hangi alanda yetenekli olduğundan ve nasıl bir hayat yaşamak istediğinden çok, anne babanın hangi mesleği itibarlı veya kazançlı bulduğu önem kazanır.

Doktor olmasını isteyenler…

Mühendisliği daha güvenli bulanlar…

Hukuk okumasını aile geleneğinin devamı sayanlar…

Kendi gerçekleştiremedikleri hayalleri çocuklarının gerçekleştirmesini bekleyenler…

Birçok aile, yıllar içinde kurduğu düzenin, edindiği çevrenin ve biriktirdiği tecrübenin çocuğuna hazır bir yol açacağını düşünür; bu nedenle onun da kendi faaliyet alanında veya ona yakın bir meslekte ilerlemesini ister.

Sonunda mesleği çocuk seçmiş gibi görünür; fakat tercihin arkasında çoğu zaman ailenin beklentileri vardır.

Elbette genç bir insan, hayatının en önemli kararlarından birini verirken anne babasının tecrübesinden yararlanmalıdır. Anne baba seçenekleri gösterebilir, mesleklerin imkânlarını ve zorluklarını anlatabilir, gerektiğinde uyarabilir.

Fakat yol göstermekle yolu belirlemek aynı şey değildir.

Anne babanın görevi, çocuğun yerine karar vermek değil; onun kendisini tanımasına ve kendi kararını sağlıklı biçimde verebilmesine yardımcı olmaktır.

Çünkü her çocuk farklıdır.

Birinin rakamlarla kurduğu ilişki güçlüdür, bir başkasının kelimelerle…

Biri insanlarla sürekli iletişim........

© ngazete