Την ώρα που η γερμανική εισβολή σάρωνε την Ελλάδα και το μέτωπο κατέρρεε, στην Αθήνα τα θέατρα και οι κινηματογράφοι συνέχιζαν να λειτουργούν. Στις αίθουσες παίζονταν επιθεωρήσεις, δράματα, οπερέτες και κινηματογραφικές ταινίες, ενώ το ραδιόφωνο μετέδιδε ειδήσεις, μουσική και ανακοινώσεις. Λίγες εβδομάδες αργότερα η πρωτεύουσα θα περνούσε οριστικά στην Κατοχή. Όμως εκείνες τις πρώτες ημέρες, η πόλη όχι μόνο δεν είχε σβήσει, αλλά έμοιαζε να επιμένει πεισματικά.

Στις 6 Απριλίου 1941, την ημέρα που ξεκίνησε η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, η πολιτιστική ζωή της Αθήνας συνεχιζόταν κανονικά. Οι εφημερίδες καταγράφουν με ακρίβεια το πρόγραμμα των παραστάσεων: στο Βασιλικό Θέατρο παιζόταν «Το Φιντανάκι» του Παντελή Χορν σε σκηνοθεσία Φώτου Πολίτη, με απογευματινές και βραδινές παραστάσεις. Την ίδια στιγμή, σε άλλα θέατρα της πόλης παρουσιάζονταν επιθεωρήσεις και έργα με τίτλους όπως «Οι Φουσκωτοί» (Αλάμπρα), «Συναγερμός» (Αργυροπούλου), «Φινίτα λα Μούζικα» (Αλίκη), «Κόβε ρόδα» (Ολύμπια), «Ψηλά στο μέτωπο» (Ανδρεάδη) και «Πολεμικές εικόνες» (Κοτοπούλη), ενώ οι κινηματογράφοι προέβαλλαν ταινίες και πολεμικά ντοκιμαντέρ.

Η Αθήνα, παρά τις δραματικές εξελίξεις στο μέτωπο, συνέχιζε να ζει σε έναν παράδοξο διπλό ρυθμό ζωής: του πολέμου και της καθημερινότητας που επέμενε.

Δύο ημέρες αργότερα, στις 8 Απριλίου 1941, την ώρα που η γερμανική προέλαση συνεχιζόταν -και μία ημέρα πριν την κατάληψη της Θεσσαλονίκης-, ανακοινώθηκε ότι τα θέατρα θα διέκοπταν τη λειτουργία τους για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Ήδη προγραμματιζόταν η επιστροφή των παραστάσεων μετά το Πάσχα, με το θέατρο Κοτοπούλη να ανακοινώνει ότι στο έργο «Πολεμικές εικόνες» θα προστεθεί ειδική σκηνή για τη Σοφία Βέμπο, η οποία θα έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο συγκεκριμένο έργο.

Παράλληλα, η καθημερινότητα της πόλης συνέχιζε να οργανώνεται γύρω από το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο. Ο μοναδικός σταθμός της εποχής, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών, εξέπεμπε στους 601 χιλιόκυκλους – σε μια εποχή που οι ακροατές συντόνιζαν τα ραδιόφωνά τους με βάση τα «μέτρα» του κύματος. Το πρόγραμμά του περιλάμβανε μουσική, χρηματιστηριακές ανακοινώσεις, δελτία ειδήσεων σε πολλές γλώσσες (τουρκική, αλβανική, γερμανική, ρουμανική, ελληνική, ισπανική, σερβοκροατική, ιταλική, αγγλική), αλλά και εκπομπές όπως «Η ώρα του τραυματίου», που αντανακλούσαν άμεσα την πραγματικότητα του πολέμου.

Την ίδια στιγμή, οι κινηματογράφοι της Αθήνας*........

© news247