Πριν από πολλά χρόνια οδηγώντας, πηγαίνοντας για Πειραιά με μία φίλη, χάθηκα και περάσαμε μέσα από συνοικίες των Πετραλώνων και αργότερα της Κοκκινιάς. Δρόμοι και σπίτια ξεχασμένα στην ταινία «Συνοικία το όνειρο», παιδιά στον δρόμο με αυτοσχέδια παιχνίδια και λιγάκι ταλαιπωρημένα.

Με ρώτησε γιατί την είχα φέρει από αυτά τα μέρη, της απάντησα πως δεν το έκανα επίτηδες, είχα χαθεί, αλλά τι κακό έχουν αυτά τα μέρη; Μου απάντησε πως αυτές είναι εικόνες που δεν τις θέλει στην ζωή της. Γνωρίζει πως υπάρχουν αλλά η δική της ζωή πολύ δύσκολα θα διασταυρωθεί μαζί τους και δεν βρίσκει τον λόγο να περνάει από τέτοια μέρη.

Ο πατέρας της με ιδιωτική κλινική, όντως το πιθανότερο ήταν πως δεν θα διασταυρωνόταν η ζωή της μαζί τους. Δεν το έλεγε με καμμιά διάθεση υπεροψίας ή........

© news247