«Η Δικαιοσύνη είναι η ουσία της πολιτικής». Με αυτή τη φράση ο αείμνηστος Σταύρος Τσακυράκης είχε καταφέρει να εξηγήσει γιατί ασχολούμαστε με την Πολιτική.

Ασχολούμαστε με την πολιτική για να κάνουμε τον κόσμο δικαιότερο, δηλαδή καλύτερο. Σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, σε μια δημοκρατική κοινωνία τα μέλη της οποίας έχουν συμφωνήσει ότι το μονοπώλιο της βίας το έχει το Κράτος που την ασκεί υπό πολύ συγκεκριμένους όρους και συνθήκες, όταν σε πνίγει το δίκιο, πολιτικοποιεισαι. Είτε εντάσσεσαι σε κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα είτε ιδρύεις ένα δικό σου.

Υπό την έννοια αυτή λοιπόν, ειλικρινά δεν κατανοώ όσους δηλώνουν ενοχλημένοι από το ενδεχόμενο η κυρία Μαρία Καρυστιανού να ιδρύσει κόμμα. Τι άλλο να κάνει δηλαδή εφόσον αισθάνεται ότι την πνίγει το δίκιο; Να ζωστεί εκρηκτικά και να πάει να τα πυροδοτήσει στο Μέγαρο Μαξίμου;

«Να περιμένει τη δίκη», απαντούν κάποιοι. Και στην περίπτωση των Τεμπών η δίκη δεν φαίνεται να αρκεί γιατί πέραν του αν και ποιες θα είναι οι ευθύνες που θα καταλογίσει το δικαστήριο, ο σιδηρόδρομος είναι μία από τις «χρόνιες παθογένειες» ενός........

© news247