Μαθήματα στην Αριστερά από το Grey’s Anatomy
Δεν είναι η πρώτη φορά που κολλάω με το Grey’s Anatomy.
Την είχα ξαναπατήσει και πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, τότε που χάλαγε κόσμο σε όλη την υφήλιο.
Νταξ, δεν ήταν πυρετός όπως το “Wire” ή έρωτας όπως οι “Sopranos“, αλλά όπως θα έλεγε κι ο Βλαδίμηρος (όχι αυτός που νομίζεις ηλίθιε…), στρογγυλοκάθεται στο ανώτατο στάδιο της σαπουνόπερας.
Να μην τα πολυλογώ, εδώ και δυο μηνάκια που τον χάνεις που τον βρίσκεις τον ρεπόρτερ στις εννιά το βράδυ, κολλημένος στη μικρή οθόνη είναι, επτά ημέρες τη βδομάδα, όλα τα επεισόδια ταμάμ.
“Και η Πανάθα;”, ακούω να ρωτάει εκ του μακρόθεν το τρικαλινό κολλητάρι, που δεν χάνει ούτε λεπτό από τις τηλεοπτικές παρουσίες του τριφυλλιού.
Μη ανοίξω το στόμα μου τώρα για την ομαδάρα, που κοντεύει να καταλήξει θυγατρική του Λεβαδειακού…
Τέλος πάντων, στον δωδέκατο κύκλο είμαστε αυτές τις μέρες, εννοώ τον δωδέκατο προβάλλει το MAK TV (πάλαι ποτέ Μακεδονία TV, πριν μπουν στη μέση οι Banda Entopica) γιατί η σειρά έχει αισίως φτάσει στον εικοστό δεύτερο,........
