Zamanın ruhu: Yeniden başlayabilme cesareti
Popülizm çağındayız… Siyaset, çözüm üretme sanatından çok, duygu yönetme tekniğine dönüştü… Korkular büyütülüyor, öfke köpürtülüyor, umut ise sistemli biçimde aşındırılıyor…
Popülizmin en büyük başarısı, insanlara yanlış cevaplar vermesi değildir...
Popülist siyasetçiyi seçim kazanmakta başarılı kılan şey: insanları doğru soruları sormaktan vazgeçirmesidir…
Ve belki de en tehlikelisi:
Toplumlara “artık çok geç” duygusunu yerleştirmesidir…
İşte tam bu noktada, sade ama güçlü bir cümleyi son günlerde usta ve duayen sanatçı Sezen Aksu, bir şarkısıyla soktu hayatımıza:
“Biz de yeniden başlarız…”
Bu cümle, naif bir iyimserlik değil; tarihsel bir gerçekliğin ifadesidir…
Çünkü insanlık tarihi, yeniden başlayanların hikâyesidir...
Hiçbir toplum kusursuz değildir… Hiçbir siyasal sistem de hatasız değildir...
Hiçbir ekonomik model sonsuza kadar işlemez…
Ancak bazı toplumlar, çöküş anında gösterdikleri refleksle diğerlerinden ayrılır…
Ya da daha açık ifadeyle:
Yeniden başlayabilme cesaretiyle...
Yeniden başlamak geçmişi inkâr etmek midir?
Popülizm ise, bu cesareti yok etmeye çalışır…
İnsanlara sürekli olarak geçmişin travmalarını hatırlatır, geleceği ise tehditlerle çizer…
Böylece birey, hareket edemez hale gelir...
Oysa yeniden başlamak:
Geçmişi inkâr etmek değildir…
Tam tersine, geçmişi doğru okuyarak yeni bir yol açabilmektir…
Bu nedenle “Biz de yeniden başlarız” ifadesi, bir slogan olmanın ötesinde, bir zihniyet önerisidir…
Kaderciliğe karşı iradeyi…
Umutsuzluğa karşı eylemi…
Teslimiyete karşı direnci temsil eder…
“Zamanın ruhu” dediğimiz olgu ise sabit değildir…
Onu belirleyen, o dönemde baskın hale gelen duygulardır…
Eğer korku yayılırsa:
Zamanın ruhu korku olur…
Eğer öfke çoğalırsa: Zamanın ruhu öfke olur…
Ama eğer… Yeterince insan yeniden başlayabileceğine inanırsa… İşte o zaman zamanın ruhu değişir…
Bugün ihtiyaç duyulan şey, kusursuz bir gelecek vaadi değil; yeniden deneme cesaretidir…
Çünkü toplumlar, en güçlü oldukları zamanlarda değil, yeniden başlamaya karar verdikleri anlarda dönüşürler.
Belki de bu yüzden, en gerçekçi umut cümlesi şudur:
Biz de yeniden başlarız…
