Yine çok kritik bir eşikten geçiyoruz… Böyle zamanlarda insanın içine ilk düşen duygu, “öfke” oluyor… İnsanlar: “Bu kadar da olmaz… Bu kadarına da cesaret edemezler” diye, bir ortak akıl yürütüyor… Ama… Siyaset: “Bu kadar da olmaz” denilen yerde yeni bir eşik açıyor…

Bu nedenle CHP’lilerin, “mutlak butlan” gerekçesiyle kurultayların iptal işlemine öfkesini anlamamak mümkün değil…

Rahmetli Hacı Anneciğim benzer durumlarda bir anda celâllenen rahmetli babacığıma:

“Öfke geldiğinde akıl çıkıp gider, sakin ol, yavaşla” derdi…

Bu uyarı; Devletler için de siyasi partiler için de toplumlar için de geçerli…

Son iki aydır İran’da yaşanan savaş meselâ…

Vasat altı muhteris başkanların öfkelerinin tezahürüdür…

Liderlik zor zamanlarda gösterilen bir karakter yüceliğidir...

Özgür Özel ve ekibi “tek suçlu oymuş gibi” Kemal Kılıçdaroğlu’nu öfke selinde boğacaklarına, onunla uzlaşmayı deneseler daha doğru olmaz mı?..

Böylece, mahkeme koridorlarında kaybettikleri zannedilen mücadeleyi, toplumun vicdanında kazanmayı deneyebilirler... Bunu yapabilmek için ise: Hem dirençli… Hem kararlı ve aynı zamanda umut taşıyan bir dil kullanmaları gerekmez mi?..

Umut bazen siyasetin en stratejik........

© Nefes