Takvimler 3 Ocak’ı gösteriyordu. Fenerbahçe, Anthony Musaba’yı kadrosuna kattığında, camianın yüzünde uzun zamandır görülmeyen bir tebessüm belirdi. Musaba, üç gün sonra eski takımı Samsunspor'a karşı sahaya çıktığında, sanki yıllardır bu formayı bekliyormuş gibi oynadı. Musaba Fenerbahçe'yi finale taşırken, tribünler "bir şeyler değişiyor galiba” diye fısıldadı.

Henüz o fısıltılar dağılmamıştı ki, 8 Ocak geldi. Matteo Guendouzi imzaladı. Ertesi gün idmanda ter, bir sonraki gün finalde Galatasaray'a gol attı. İki gün içinde bir final, bir kupa, bir "maçın oyuncusu" plaketi. Üstüne, Afrika’dan özel jetle getirilen Dorgeles Nene’nin zamana meydan okuyan koşusu.

Fenerbahçe yönetimi, "başkaları gibi beklemiyoruz" diyordu. Ali Koç’un yıllardır en çok eleştirildiği o mesele, hızlı aksiyon alma... Sadettin Saran ve ekibiyle bir şeyler değişiyordu.

♦♦♦♦♦

Aradan bir ay geçti. Aynı yönetim, bu kez yerin dibine sokuluyor. Dün alkışlananlar, bugün "beceriksiz" diye işaret ediliyor.

Nedeni belli. Lookman gitti, Kante hâlâ gelmedi. Oysa Lookman’ın Atletico’yu seçmesi, futbolun tabiatına aykırı değil. Kante dosyasının Arap Yarımadası’nda ağır ağır ilerlemesi de bu coğrafyayla alışveriş yapanların yabancısı olduğu bir........

© Nefes