(CHP’de dava, dönüş ve çelişki üzerine kısa bir deneme)

CHP’de kurultayın iptali için açılan dava, partililer arasında ciddi bir rahatsızlık yarattı.
Bu sürecin parti içi demokrasiye müdahale olduğu söylendi.
Yargı vesayetinden dem vuruldu, “parti iradesi mahkeme eliyle bozulamaz” denildi.
Ama garip olan şu ki, bu sürecin sonunda Kemal Kılıçdaroğlu’nun geri dönme ihtimali belirdiğinde, tepkinin dozu üç katına çıktı.
Tuhaf değil mi?

Kurultayın iptaline karşı yapılan itirazlar, ilkesel gerekçelere dayanıyordu.
Ama Kılıçdaroğlu’nun dönüş ihtimaline karşı verilen tepki,
neredeyse kolektif bir panik havasına dönüştü.
Aynı çevreler hem “yargı partimize karışamaz” diyor,
hem de o yargı sürecinden çıkacak siyasi ihtimallerden ödü kopuyor.
Tuhaf değil mi?

Bugünkü CHP, gençleşmiş kadrolarıyla, açılım siyasetiyle,
genişleyen toplumsal temsiliyle
bir tür “yenilenmiş parti” olarak görülüyor.
Ama o değişimi inşa eden kişi, 13 yıl boyunca CHP’yi bu noktaya taşıyan lider
yani Kemal Kılıçdaroğlu, şimdi adeta bir kâbus senaryosu gibi anılıyor.
Oysa bugünkü değişimcilerin çoğu onun döneminde parladı,
onun oluşturduğu ittifak siyasetinin ürünleri olarak sahneye çıktı.
Tuhaf değil mi?

Eğer asıl korku Kılıçdaroğlu’nun geri dönmesiyse,
neden en büyük barikat kurultay iptal süreci önünde değil de onun şahsı önünde kuruluyor?
O dava süreci olmasa, bu panik havası da olmayacak.
Yani kimse ilk taşı durdurmak........

© Muhalif