SARSAN “SARSAR”

Hz. Nûh kıssasından sonra Kamer/18-20. âyetleri arasında Âd kavminin başına gelenler anlatılmaktadır. Âd kavmi eski bir Arap kabilesidir ve bu kavmin atası olan Âd, Hz. Nûh’un torunlarından Avs’ın oğludur. Tarihsel gerçekliği konusunda herhangi bir belge bulunmayan bu topluluk, günümüzde veya geçmişte herhangi bir millet ile kesin bir biçimde ilişkilendirilememektedir. Kur’ân’da kendilerine kendi kabilelerinden olan Hz. Hûd’un peygamber olarak gönderildiğinden bahsedilir. Kavmin yaşadığı yer, kum tepeleri anlamına gelen “Ahkâf” olarak isimlendirilmiştir ve Kur’ân’da Fussilet/15. âyette geçmektedir. Âd kavminden Kur’an’da yüksek binalar inşa eden, yüksek anıtlar diken ve bu yaptıkları işin kendilerini ölümsüz kılacağını zanneden bir kavim olarak bahsedilir.[1] Kur’ân’a göre yaratılmış en güzel şehir, Âd kavminin yaptığı İrem şehridir.[2] İrem şehri için “sahte cennet” tabiri de kullanılır. Bazı müfessirler, Yemen ile Umman arasındaki geniş bir beldenin bu isimle anıldığını kaydederler.

Âd kavmi de kendilerini tevhide davet eden Hz. Hûd’a karşı çıkmış ve onu yalanlamışlardır. Aslında bu kavmin ileri gelenleri Hz. Hûd’un insânlar katında kabul görmesinden son derece korkuyorlardı ve bu yüzden makam ve güçlerini kullanarak sinsi plânlarıyla onu küçük düşürüp alaya aldılar ve akılsızlıkla suçladılar.[3] Allah’a eş koşmaya devâm eden bu kavim sonunda Hz. Hûd’a “şu bizi tehdit ettiğin azabı getir de görelim”[4] demeye başladılar. Ne yazık ki; kendilerini kurtuluşa çağıran davetçinin karşısına dikilip meydan okuyan ve azabın hemen gelmesini isteyen bu insânlar ne büyük bir cahillik sergilediklerinin farkında değillerdi. Kibir ve nefse tapınmanın eşlik ettiği koyu........

© Mir'at Haber