Recep Tayyip Erdoğan bir dönem açıkça şöyle demişti:

“Dindar bir nesil yetiştirmek istiyoruz.”

Bu söz o gün sadece bir temenni olarak söylenmedi. Bir hedef olarak ortaya kondu. Bir istikamet olarak gösterildi. Bir nesil inşa etme iddiası olarak anlatıldı.

Ancak bugün gelinen noktada insan ister istemez şu soruyu soruyor:

Bu gerçekten samimi bir medeniyet hedefi miydi, yoksa milletimizin inanç hassasiyetleri üzerinden güçlü bir beklenti ve siyasi algı oluşturma söylemi miydi?

Çünkü bugün ortada çeyrek asra yaklaşan bir iktidar tecrübesi var.

Ve bu sürenin sonunda ortaya çıkan tablo, bu sorunun sorulmasını kaçınılmaz hâle getiriyor.

Nitekim bir önceki Diyanet İşleri Başkanı Ali Erbaş şu dikkat çekici bilgiyi paylaşmıştı:

“Okullarda Kur’an-ı Kerim ve siyer derslerinin tercih oranı yüzde 30’dan yüzde 4’e düştü.”

Bu açıklama basit bir rakam değildir.

Bu, verilen sözlerle ortaya çıkan sonuç arasındaki mesafenin büyüdüğünü gösteren açık bir tablodur. Ve aynı zamanda artık ciddi bir muhasebenin kaçınılmaz hâle geldiğini hatırlatan önemli bir işarettir.

Çünkü çeyrek asırdır eğitim politikalarını belirleyen de, gençlik politikalarını yöneten de aynı iktidardır.

O hâlde ortaya çıkan sonuçtan başkalarını değil,........

© Milli Gazete