Bizi, gözümüzü ve gördüğümüz gülleri,

Kulağımızı ve duyduğumuz sesleri,

Dilimizi ve tattığımız balları,

Sevgimizi ve sevdiklerimizi yaratan Allah celle celalühtür.

Görmemiz doğuştandır, ilk gördüğümüz doğum yaptıran ve annemizdir.

Yani ilk yardım, doğumu yaptırandır, ilk bağrına basan annemizdir.

İkisini de yaratan Allah’tır.

Sevmek de sevmemek de kendi elimizde, kendi irademiz içinde.

İrademizi yaratan da Allah’tır.

Dokuz ay ana karnında besleyip büyüteni unutma.

En bol ve en dar zamanlarında o dokuz ayı hatırla.

Bolluğun da darlığın da örneğidir ana karnı.

Dünyadan daha geniş, kabirden daha dar ama senin için en rahat yerdi.

Dünyayı daraltan da, bolartan da biziz.

Yüce dağ başına yağan karları görüp, pencerenin ardında, kaloriferin yanında üşüyenle,

Karları, dağların beyaz gülleri gibi görüp içi gülen insanların eşyaya bakış açısıdır ayrı olan.

Baharda açan zerdali ağacının fotoğrafını çekenle, o ağacın köklerinden dallarına kadar her yerinin nasıl çalıştığını bize bildiren ağaç bilim/dentroloji bilginlerinden ressam ağacın dış görüntüsünü gösterir, ağaç bilimci de iç görüntüsünü gösterir.

İkisi de var olanın resmini çiziveriyor bize.

Dış güzellikle iç güzelliği sunuveriyorlar.

Biz de “Bu iki güzelliği oraya kim koydu?” demeden önce “kalü bela”da “Rabbimiz” dedik ama bazıları bu dünyaya gelince anne ve babasının ve eğitim kurumlarının yönlendirmesiyle Rabbini inkâra yöneldi.

Merhum Erdem Beyazit anlatmıştı, “İstanbul dışından........

© Milli Gazete