Dünya meselelerini, ülke gündemini, siyaseti ve ekonomiyi konuşurken bazen insan kendi memleketinin derdini ikinci plana atabiliyor. Oysa insanın doğduğu, büyüdüğü ve gönül bağı kurduğu şehrin meselelerine kayıtsız kalması mümkün değildir. Hele ki o sorunları bizzat görüp yaşayan biriyseniz, susmak daha da zorlaşır. Yaklaşık üç aydır memleketim Erzurum’dayım. Bu süre içerisinde şehir merkezinden ilçelere, mahallelerden köylere kadar pek çok yerde vatandaşla konuşma ve mevcut durumu gözlemleme fırsatım oldu. Karşılaştığım tablo bana şunu düşündürdü: Erzurum’un en büyük problemi yalnızca ekonomik sıkıntılar, yollar ya da altyapı değildir. Asıl mesele, şehrin kendisini yeterince güçlü biçimde temsil edilmiş hissetmemesidir. Yıllar içerisinde Erzurum, ciddi anlamda göç verdi. Nüfusun azalması beraberinde siyasi temsil gücünün de gerilemesine yol açtı. Milletvekili sayısının düşmesi, doğal olarak şehrin Ankara’daki ağırlığını da etkiliyor. İşte tam bu noktada mevcut milletvekillerine daha büyük sorumluluk düşüyor. Erzurumlu vatandaşın beklentisi aslında çok büyük değil. Milletvekillerinden istenen, şehrin meselelerini TBMM kürsüsünde gündeme getirmeleri, bakanlıkların kapısını Erzurum için aşındırmaları, ilçelerin ve köylerin sorunlarını takip etmeleri ve vatandaşın “Bizi Ankara’da savunan biri var” diyebilmesini sağlamalarıdır. TBMM Genel Kurulu’nu yakından takip eden, zaman zaman milletvekilleriyle yüz yüze görüşen biri olarak ifade etmeliyim ki, Erzurum’un sorunlarının Meclis kürsüsünde daha fazla dile getirilmesini beklerdim. Milletvekilliği yalnızca seçim dönemlerinde vatandaşla buluşmak veya özel günlerde mesaj yayımlamak değildir.........

© Milli Gazete