Bir şeyin bitmesi başka bir şeyin başlangıcıdır. Şöyle de söylenebilir; bir şeyin başlangıcı bir şeyin bitmesidir. Hukuk neyi görünce biter. Ya da hukuk neyi görünce başlar. Kapsamlı olanı daraltırsak kanun neyi görünce biter. Kanunlar hukuk kapsamındadır. Hukuksuz kanun olmaz ama olabiliyor. Keyfim böyle istedi bir kanun olabilir mi. Cümlenin sahibine göre olabilir de olmayabilir de. Keyfi kanun olabilir mi, olur niye olmasın ki! Parayı kim verirse ona göre kanun olmuyor mu, oluyor. Kanunlar paraya geçmiyor. Birçok devletin anayasasında hukuk devleti yazar. Tarihi seyir içinde hukuk devleti tanımı, defalarca gülümseten bir tirattan öteye geçememiştir. Hukuk devleti dendiğinde insana ister istemez bir gülmek geliyor. Bazı dönemlerde kanun devleti de denmiştir. Hangi kanun; orman kanunları. Güçlü olanın hep haklı, güçsüz haklı olanın hep haksız çıktığı kanunlardır. Yani güçlü her zaman haklıdır, güçsüz her zaman haksız. Kaba kuvvet bütün kanunlardan bütün hukuktan üstündür orman kanunlarında. Kaba kuvvet paradır. Her kapıyı açar! Paranın karşısında herhangi bir hukuk geçerli değildir! Kanun zaten yoktur! Para varsa kanun ne yazar. Kanunlar parasızlar için geçerlidir. Orman kanunları da insanı gülümsetiyor. Kanun böyle diyor dendiğinde insana bir gülmek geliyor. Bazı dönemlerde o kadar trajikomik olmuş ki kanun denilen şey apaçık........

© Milli Gazete