“Dünyanın önemli bir kesimini ve nüfusunu oluşturan Müslümanlar ne olacak?” Bir önceki yazımızı bu soru ile bitirmiştik. Asıl sorun Müslümanlar; ne yaptıkları ettikleri veya genel tutumları. Sürekli bu konu üzerinde farklı nedenler ve gerekçelerle üzerinde duruyoruz. Genel anlamda bir korku, panikle ne olacak kaygısıyla yaşadıklarından sağlıklı bir ruh hali içinde olmadıkları belli. Var olma, ayakta kalma, yaşama telaşı da denilebilinir buna.

İradelerini yitirmiş, kendilerini belli güçlere dayamış, zamana ve geleceğe kendilerini deyim yerindeyse bırakmış durumdadırlar. Çözüm üretme, yol bulma, çıkış yapma yetilerini elden kaçırmışlardır.

Buna iradesizlik desek yeridir. Güce göre yaşanınca zaten kendi olunamıyor.

Bir medeniyet bütünlüğü, millet bilinci olmadıkça sadece ulusal ve lokal bir bakışla oyalanılıyor. Genel gidişat nedir, dalgalar ne yönden nasıl geliyor ona göre bir tutuma bürünülüyor? Denge unsurları yitirildiğinden çözüm olabilecek bir hamlede bulunulmuyor. Çünkü sınırlarını belirleyen veya yeni sınırların tayini bile söz konusu olabileceğinden korkuyla beklenilmekte.

Temiz, sağlıklı, kendinden emin konumlar yöneticiler için önemli. Kişilikli bir duruş, kendinden eminlik hayata ve geleceğe daha sağlıklı bakmaya nedendir. Kişiyi........

© Milli Gazete