MUSTAFA KEMÂL'İN UYDURMA ŞECERELERİ VE HAKÎKÎ MENSÛBİYETİ (425)
“Ebedîliğin ufuklarında uzaklaşan Atatürk'ün hâtırası, gönüllerimizde ve vicdanlarımızda saygı ve minnet duygulariyle sarılı olarak, taze ve canlı yaşamaktadır. O, yirmi beş milyon gönülde, ölmemiş gibidir ve hiç ölmiyecek gibidir. Bu türlü yaşamak onun ebedî imtiyazıdır.
“Atatürk, millî tarihte, granit bir şahika gibi yükselmektedir.” (Erden, “Mustafa Kemal Atatürk” Ekim 1956)
Tipik Kemalist bir tavırla, bir vesîle ihdâs edip Abdülhamîd Han'ı ve Osmanlı Hânedânını bir felâket âmili gibi gösteriyor:
“Goltz Paşa, 1883 yılında yazdığı bir mektupta şöyle der: ‘Abdülhamit, Abdülhamid'in hanedanı, şimdiki hâkim sınıflar başta kaldıkça Türkiye'nin kurtulacağı umulmaz. Türkiye'nin kurtulması halk içinden kuvvetli bir karakter çıkmasına bağlıdır.' Goltz Paşa'nın yazısındaki kuvvetli karakter, Mustafa Kemal'dir.” (Erden, “Mustafa Kemal Atatürk” Ekim 1956)
“Atatürk” şeklinde, büyük tekebbür ifâdesi olan bir soy adını almak tamâmen kendi fikri iken ve emrindeki Meclis'den böyle bir şahsî kânûn çıkarttıran da yine kendisi olduğu hâlde, Erden, bir kerre daha hak̆îkati tahrîf ediyor ve ona bu soy adını Türk Milleti vermiş gibi gösteriyor… Üstelik bir minnet ifâdesi olarak:
“Mustafa Kemal, Türk milletine büyük hizmetler etti. Türk milleti de minnetinin ifadesi olarak ona ‘Atatürk' dedi.” (Erden, “Mustafa Kemal Atatürk” Ekim 1956)
“Atatürk riyayı hiç sevmez, ondan nefret ederdi ve kendisinde bir zerre riya yoktu. O, daima olduğu gibi görünmüş; yaptığını saklamak mürailiğine düşmekten tiksinmiştir. Atatürk'ün mânevî cesareti de diğer cesaretleri kadar yüksekti.” (Erden, “Mustafa Kemal Atatürk” Ekim 1956)
İnsanda hakîkat endîşesi olmazsa, tabiî ki böyle yazar!
İslâmî Akâidde, “Kader”in, Allâh'ın Ezelî ve Mutlak İlmi olduğunu ve o “İlim”de aslâ ve kat'a yanılma da olmıyacağı için, K̃âinâtta cereyân eden her şeyin “Kader”e, yâni “İlâhî İlm”e muvâfık olarak gerçekleştiğini, buna da “Kazâ” dendiğini, binâenaleyh “Kader ve Kazâ”nın aslâ değiştirilemiyeceğini, bunları değiştirmek iddiâsının Allâh'ı tekzîb, binâenaleyh ink̃âr mânâsına geldiğini, “Kader”i evvelden bilemiyecek biz kulların ise, yine Müteâl̃ Hâlik̆'ın emri mûcibince, Sünnetullâh'a uygun sûrette çalışmakla mükellef bulunduğumuzu bile bile, Mustafa Kemâl'in “Kader ve Kazâ”yı değiştirdiğini iddiâ ediyor:
“Mustafa Kemal'in kuvve-i azmidir ki ‘kader'i, Türk milletinin bahtsız mukadderatını değiştirdi.”
“Büyük insanların […] kendileri de, tabiat kuvveti ve tabiatin yüce bir kuvvetidirler. Ve tabiatin yüce kuvveti olarak ‘şeylerin yürüyüşüne' ve ‘olayların akışına hâkim olurlar; tarihin seyrini çelerler yahut düzenlerler ve kaza ve kaderi değiştirirler. İşte Atatürk bu adamlardandı. Onda Türk ırkının cevheri cisimlenmiştir.” (Erden, “Mustafa Kemal Atatürk” Ekim 1956)
Onun sak̆îm fikrince, har̃bleri “tek adam” kazanır, ihtilâlleri “tek adam” muvaffak kılar:
“Muvaffak olan ihtilâllerin başında daima tek adam vardır. Ne ‘Üçler', ne ‘Merkez-i umumîler', ne ‘güzideler' tek şefin yerini tutmadı.
“Büyük zaferleri de tek adam kazanmıştır.” (Erden, “Mustafa Kemal Atatürk” Ekim 1956)
Yukarıdaki iktibâslardan anlaşılacağı vechiyle, onun nazarında, Mustafa Kemâl de, âdetâ fevkalbeşer hasletlere mâlik öyle bir “tek adam”dır…
M.Kemâl, Müslümanların İstik̆l̃âl̃ Harbi’ni, Avrupacı-L̃aik bir “İhtilâl Harbine” çeviren adamdır
Bu arada, bir müşâhedesi hak̆îkaten pek isâbetlidir: Mustafa Kemâl, (kendisinin değil, Müslüman........
