Bir çocuğa sürekli zorba problemli, sistemi bozan dendiğinde, bu yalnızca bir davranış tanımı olarak kalmaz. Zamanla kimlik tanımına dönüşür. Oysa çocukluk ve ergenlik dönemi, kimliğin henüz şekillenmekte olduğu kırılgan bir süreçtir. Çocuk, kendisine nasıl bakıldığını içselleştirir.

Eğer okul ve aile çocuğu yalnızca davranışı üzerinden tanımlıyorsa, çocuk da kendisini o davranışın içine yerleştirir. “Ben kötüyüm, Ben sorun çıkaran biriyim” anlatısı güçlenir. Bu noktada artık zorbalık bir tepki değil, bir kimlik halini almaya başlar. Kimliğe yerleşen davranış ise daha dirençlidir.

Etiketleme, kısa vadede yetişkine düzen hissi verir. Ancak uzun vadede çocuğun değişim motivasyonunu zayıflatır. Çünkü insan, ait olduğu kimliği sürdürme eğilimindedir. Bu nedenle müdahale, zorbalık yapan çocuk yerine, zorlayıcı davranış sergileyen ve düzenlenmeye ihtiyaç duyan çocuk perspektifinden kurulmalıdır. Davranış değişebilir. Kimlik sabitlenirse değişim zorlaşır.

Okul Psikolojik Danışmanlarının Sistem İçindeki Rolü:

Okul psikolojik danışmanları bu noktada yalnızca bireysel görüşme yapan profesyoneller değildir. Sistem düzenleyicidirler. Onların rolü, çocuğu izole ederek düzeltmek değil sınıf içi ilişkileri, öğretmen-öğrenci etkileşimini ve akran dinamiklerini düzenlemektir.

Zorbalık çoğu zaman bireysel bir sorun gibi görünse de aslında ilişkiseldir. Sınıf dinamikleri, öğretmen tutumları, akran gruplarının güç dengesi ve okulun kriz yönetimi yaklaşımı bu sürecin parçasıdır. Psikolojik........

© Milat