Sabah gözlerimizi açtığımızda daha güne başlamadan yorgun hissediyoruz. Gün içinde yapmamız gerekenler birikiyor, zihnimiz sürekli bir sonraki işi düşünüyor ve akşam olduğunda tek isteğimiz hiçbir şey yapmadan uzanmak oluyor. Peki gerçekten bu kadar yoğun olduğumuz için mi yoruluyoruz?

Bazen yorgunluğun kaynağı yaptığımız işlerin çokluğu değil, zihnimizin hiç durmamasıdır.

Günümüzde yalnızca çalışmıyoruz. Aynı zamanda sürekli düşünüyor, planlıyor, yetişmeye çalışıyor, mesajlara cevap veriyor, haberleri takip ediyor ve başkalarının hayatlarıyla kendi hayatımızı karşılaştırıyoruz. Bedenimiz bir yerde dinlenirken zihnimiz başka bir yerde çalışmaya devam edebiliyor.

Üstelik her yorgunluk fiziksel değildir. Sürekli kaygı yaşamak, bastırılmış duygular taşımak, çözülemeyen ilişkisel sorunları zihinde tekrar tekrar düşünmek ve herkese yetişmeye çalışmak da insanın enerjisini tüketebilir.

Özellikle “güçlü olmak zorundayım” düşüncesi, kişinin kendi sınırlarını fark etmesini........

© Milat