Soykırımcı İsrail’in milletvekilleri içinde Zvi Sukkot’un Gazze’ye ilişkin 2025 yılında kurduğu şu cümle hâlâ hafızalarda tazeliğini korumaktadır: “Bu gece Gazze’de 100 kişiyi öldürdük, kimsenin umurunda değil. Çünkü herkes bir gecede 100 Gazzelinin öldürülebileceği gerçeğine alışmış durumda.” Her gün en az 100 Gazzeli kardeşimizin ölümüne verdiğimiz tepkiler gün gün artmak yerine ne yazık ki azaldı. Alışıldı. Kanıksandı. El-Ehli Hastanesi, Siyonistlerce vurulduğunda gece vakti sokağa inen binlerce insan, Gazze’nin kalan hastaneleri kazınarak yok edilirken sessizliği tercih etti.

1969 yılında Kudüs’te Michael Dennis Rohan adında Avustralya vatandaşı olan alçak bir adam, her gün Müslüman kılığıyla Mescid-i Aksâ içindeki Kıble Mescidi’ne geliyordu. Rohan, Müslümanlarla birlikte ibadet eder olarak görünüyordu. Her gelmesinde yanında getirdiği yanıcı maddeleri camii içinde gizlice istifleyen bu adam, 21 Ağustos günü güzelim mescidi ateşe verdi. Eş zamanlı olarak külliyenin sularını kesen işgalci İsrail yönetimi, mescidin ateşlere teslim olmasına sebebiyet verdi. Selahaddin-i Eyyubi’nin hediyesi, benzersiz ahşap minber küle dönüştükten sonra açılan suların hiçbir hükmü olmadı. Mescid-i Aksâ Külliyesi tarihinin en büyük hasarını aldı. Tüm bunların yaşandığı gece dönemin işgalci İsrail başbakanı Golda Meir’in şu cümleleri kurduğu iddia edilir: "O gece sabaha kadar korkudan uyuyamadım. Zannettim ki, Müslümanlar dört taraftan İsrail'e girecekler. Ama korkulan olmadı. O zaman idrak ettim ki: Biz dilediğimizi yapabiliriz, zira Müslüman ümmeti uyuyan bir ümmettir.” Golda Meir’in bu cümleleri kurup kurmadığı hep tartışıldı ama o gece sabotaja uğrayan Mescid-i Aksâ’ya hiçbir yerden yardım gelmediği gerçeği, kesin olan tek şeydi.

Aksâ Tufanı sonrası işgalci İsrail’in........

© Milat