Son zamanlarda büyük “hayal kırıklıkları” yaşıyoruz.

Çok itibar edilen insanların fon vurgunlarına karıştıklarını, akla ziyan servetlere ulaşmak için insanlıklarını ayaklar altına aldıklarını gördükçe, “Allah Allah, bu ne hırsmış arkadaş!” diyoruz.

İki günlük dünyada niçin bu kadar rezil işlere bulaşıyorlar?

İnsanoğlunun gözünün doymazlığına Kuran-ı Kerim’de işaret ediyor Yüce Rabbim.

Kaç vadi dolusu altının olursa olsun, bir vadi daha istersin nefsine “Dur!” diyemezsen.

Peki, nefsi nasıl dizginlemeli?

Teklif ne kadar cazip görünürse görünsün, nasıl edip de el tersi ile itmeli!

Ben bunun cevabını buldum galiba.

Kişinin kendisinden emin olması, “Her ne olursa olsun yamulmam!” demesi çok tehlikelidir, bunu biliyorum.

Şeytanın milyar türlü oyunu var, bunu da bilmemem mümkün mü?

Böyle ama ben yine de bir şeyleri “epeyce” yoluna koyabildiğime inanıyorum.

“Nefsin arzularına” fren koyabilmem hangi vesilelerle nasip edildi?

Başıma gelenler, ilk bakışta çok kötüymüş gibi gelenler o kadar büyük nimetler oldu ki…

Kimi sevdiysem, çok ağır hastalıklara yakalandı.

Hayatımın çeşitli dönemlerinde “kanser” hastalarım oldu.

Onlara........

© Milat