Vahyin yolunda yürümek, hevânın peşinden gitmemektir
İnsan hayatı boyunca yol arar. Kimi aklına güvenir, kimi kalabalıklara, kimi makam ve mevkiye, kimi de kendi arzularına…
Fakat Allah, kuluna yolunu belirsiz bırakmamıştır.
Kur’an şöyle buyurur:
“Sonra seni de bu konuda ilâhî vahye dayalı bir yola koyduk. Onu izle, bilmeyenlerin arzularına uyma!” (Câsiye, 45/18)
Bu ayet, aslında bütün hayatımızı ilgilendiren büyük bir hakikati ortaya koyuyor:
Hak, insanların arzularına göre şekillenmez; insanlar hakka göre şekillenmelidir.
Bugün en büyük problemlerimizden biri, vahyi hayatımıza hâkim kılmak yerine hayatımızı kendi arzularımıza göre şekillendirmeye çalışmamızdır.
İşimize geldiğinde ayeti hatırlıyor, işimize gelmediğinde görmezden geliyoruz.
Hoşumuza giden hükmü alıyor, nefsimize ağır geleni erteliyoruz.
Oysa iman, sadece Allah’ın emirlerini beğendiğimiz zaman kabul etmek değildir. İman, Allah’ın hükmünü kendi arzumuzun üzerinde tutabilmektir.
Çünkü insanın arzusu değişir.
Bugün doğru dediğine yarın yanlış diyebilir.
Bugün savunduğunu yarın terk edebilir.
Ama Allah’ın hakikati, insanın değişken heveslerine göre değişmez.
Ayette hemen ardından çok ciddi bir uyarı gelir:
“Bilmeyenlerin arzularına uyma!”
Buradaki mesele sadece bilgisizlik değildir. Mesele, hakikati bilmeden konuşmak; bilmediği konuda hüküm vermek; nefsinin, çevresinin, grubunun........
