Dostluk, iyi ya da kötü günde; dar ve zor zamanda, sevinçte, üzüntüde yanında olan, sıkıntını gidermede sana destek olana denir. Dost ve dostlukla ilgili çok söz vardır halk arasında. Üç örnekle yetineceğiz:

“Dost acı söyler fakat doğru söyler!”

“Dostların arasında su sızmaz/ sızmamalı!”

“Dost kara günde belli olur!”

Dostluk kardeşliğin bir alt basamağıdır. Allah Resulü bu konuda şöyle buyurur: “Kardeşlik dostluktan daha değerli olmasaydı Ebubekir’e dost olurduk!”

İnananlar, inananları kardeş bilip dostluk kurmalı; kâfirleri kesinlikle dost edinerek onlara güvenip onlardan yardım istememeli, bir işe girişmemelidirler! Görüleceği üzere aşağıdaki ayette de bu konuya dikkat çekilmektedir: “Müminler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah’tan korkun ki esirgenesiniz.” (Hucurat: 49/10)

Asıl ve değerli olan kardeşlik inanç kardeşliğidir. Allah, ayette şöyle buyurur: “Müminler, müminleri bırakıp da kâfirleri dost........

© Milat