İnsanlık, asırlardır gücün menşeini yeryüzünün derinliklerinden çıkarılan, yandıkça tükenen kara sızıntılarda aradı. Hükmetme iradesi uzun bir süre coğrafyanın sunduğu o kaba enerjiyle sınandı. Şimdilerde ise ufuk çizgisi sessizce yer değiştiriyor. Hükümranlık artık sadece sınır boylarında tutulan nöbetlerle değil; aralıksız çalışan işlemcilerin, soğutulan dev odaların ve karanlıkta parlayan veri yığınlarının uğultusunda şekilleniyor. Fikri kimin ürettiği değil, o fikrin hangi mahzende barındığı ve işlendiği yeni bir tahakküm alanı inşa ediyor.

Washington ile Pekin arasında her geçen gün tırmanan yonga kısıtlamaları ve silikon ambargoları, devasa bir sermayenin rotasını sarstı. Dünyanın en büyük veri tahkimatı artık iki kutbun rakip çıkarlarını dengelediği, ama hiçbirinin tam anlamıyla hükmedemediği o sıcak kumların üzerine inşa ediliyor. Körfez sermayesi bu eşikte stratejik bir tercih yaptı: yeni bir varoluşsal düzlemin kodlarını yazan zihinlerle rekabet etmek yerine, o zihinlerin muhtaç olduğu nefesi, yani işlem kapasitesini stokluyor. Fikri mülkiyetin değil, o fikri var edecek kütlenin mülkiyetine talip olunuyor.

Geçen yılın Mayıs ayında Abu Dabi'nin Qasr Al........

© Milat