Trump’ın öncülüğünde sözde “Gazze Barış Kurulu” duyuruldu. “Barış Kurulu”, Gazze’de çatışma sonrası yönetimi ve yeniden inşayı denetlemek üzere önerilen uluslararası bir yapı olarak sunuluyor. Ancak daha ilk anda temel bir kırılma dikkat çekiyor: Filistin meselesi Siyonist işgalden, soykırımdan bağımsız düşünülüyor; konu, siyasi bir sorun ve kendi kaderini tayin mücadelesi olmaktan çıkarılıp, teknik ve insani bir yönetim problemine indirgeniyor. Haklar değil projeler, adalet değil planlar, halk iradesi değil teknokratlar konuşuluyor.

Kamuoyuna sunulan “Yeni Gazze” vizyonu bu yaklaşımın vitrini. Jared Kushner’in “riviera” görselleriyle desteklenen plan, Gazze’yi silahsız bir turizm şehrine dönüştürmeyi hedefliyor. Sahil şeridi boyunca lüks oteller ve gökdelenler… Gazze, küresel ticarete entegre bir “ulaşım merkezi” olacak; enerji ve dijital altyapısı tamamen yenilenecek. Kâğıt üzerinde bakıldığında ekonomik kalkınma ve modern yaşam vaadi taşıyan bu tablo, aslında tek bir soruyu cevapsız bırakıyor: Bu şehirde kim yaşayacak?

Planın resmî hedefleriyle sistematik olarak görmezden gelinen başlıklar yan yana konulduğunda tablo daha da netleşiyor. Kalıcı barıştan söz ediliyor ama Filistinlilerin kendi kaderini tayin hakkı yok. Yeniden inşa anlatılıyor ama işgalin sona ermesi gündemde değil. Ekonomik kalkınma deniyor ama savaş suçları ve soykırım gerçeğine dair tek bir hukuki mekanizma yok. Yönetimi teknokratlara devretmekten bahsediliyor ama Filistin halkının siyasi temsili tamamen dışarıda bırakılıyor. Bu eksiklikler açıkçası unutulmuş değil; planın kimin için tasarlandığını bizlere açıkça gösteriyor.

Kurulun başında Donald Trump var; tüm kararlar onun nihai onayına tabi. Yanında........

© Milat