21. Yüzyılın ilk çeyreğini geride bıraktığımız bu günlerde Batı Asya; Basra Körfezi’nden Doğu Akdeniz’e, Hürmüz’den Babülmendep Boğazı’na kadar uzanan hat boyunca tarihinin en ağır, en sinsi sınavından geçiyor. Yaşadığımız süreç, iki ülke arasındaki geçici bir sınır itişmesi yahut konjonktürel bir diplomasi krizi değildir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında Atlantik merkezli kurulan küresel güvenlik ve finans mimarisi çökerken, insanlık küresel ölçekte yürütülen kanlı bir "3. Dünya Savaşı Provası"na şahitlik ediyor.

Atlantik hegemonyası kan kaybederken, küresel kütle merkezinin Avrasya’ya kayışını durdurmak isteyen güçler; kendi iktisadi ve siyasi çıkarları uğruna Hürmüz Boğazı ve Kızıldeniz havzasını açık bir ateş çemberine dönüştürmüş durumdadır.

Müşterek Tehdit Mimarisi ve Bölgesel Ajandalar

Oynanan bu tehlikeli oyunda sahnedeki her aktör, kendi ideolojik ve ekonomik ajandası doğrultusunda haritaya neşter vurmaktadır:

Washington Yönetimi: Küresel ticaret ve enerji geçiş rotaları olan Hürmüz ve Babülmendep üzerindeki denetimini koruyarak Çin ve Rusya’nın Avrasya’daki nüfuz alanını sınırlamak istemektedir. ABD, bir yandan Körfez monarşilerine milyarlarca dolarlık füze sistemleri satmaya devam edip onları uzay tabanlı istihbarat ağlarına bağımlı kılmakta, diğer yandan dolar hegemonyasını ve Amerikan askeri-endüstriyel kompleksinin çıkar çarklarını işletmektedir.

Siyonist Tel Aviv Yönetimi: Gazze ve Batı Şeria’da yürüttüğü soykırım, kanlı işgal ve toprak gaspını "İsrail'in güvenliği" söylemiyle perdelemeye çalışmaktadır. Gazze'deki insanlık dramı sonrası tıkanan İbrahim Anlaşmaları sürecini yeniden zorlayan Tel Aviv, Husi tehdidini tırmandırarak kendisini Körfez ülkeleri için "vazgeçilmez istihbarat ve güvenlik şemsiyesi" gibi sunma peşindedir.

Tahran Yönetimi: "Direnç Ekseni" söylemiyle tahkim ettiği vekil güçleri vasıtasıyla Kızıldeniz ve Babülmendep hattında küresel pazarlara karşı bir tehdit unsuru oluşturmakta; bu durumu........

© Milat