menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Boş Bir Tencerenin Anlattığı Büyük İnsanlık Dramı

12 0
10.11.2026

Gazze’de 77 yaşındaki bir adamın torunlarına yemek götürebilmek için aşevi kuyruğunda beklediği fotoğraf, aslında bir insanın değil, bir toplumun elinden alınan hayatın hikâyesidir.

Bazen bir fotoğraf, sayfalarca yazının anlatamadığını tek başına anlatır. Gazze’den gelen, elinde boş bir tencere taşıyan yaşlı bir adamın fotoğrafı da bunlardan biri.

İlk bakışta sıradan bir görüntü gibi görünebilir. Oysa o tencerenin içinde yalnızca yemek beklentisi değil, kaybedilmiş bir hayatın bütün ağırlığı var.

77 yaşında bir makine mühendisi ve öğretmen… Ömrünü eğitimle, insan yetiştirmekle ve gelecek nesillere katkı sunmakla geçirmiş. Bir zamanlar kendi evi, işi, düzeni ve onurlu bir yaşamı vardı. Savaş geldi; evini ve geçim kaynaklarını elinden aldı. Oğlunu kaybetti. Geride kalan küçük yetim torunlarının sorumluluğu ise yaşlı omuzlarına yüklendi.

Bugün, bir zamanlar insanlara bilgi ve tecrübesiyle yol gösteren bu adam, torunlarına bir öğün yemek götürebilmek için aşevi kuyruğunda bekliyor. Su bulabilmek için su dağıtım noktalarına gidiyor. Taşıyabildiği kadarını alıp çocukların yanına dönüyor.

Ancak taşıdığı yük, elindeki tencereden çok daha ağır. Oğlunun acısı, yıkılan evi, kaybolan hayatı ve kendisine muhtaç küçük çocukların geleceğine ilişkin endişesi…

İnsan, hayatının son döneminde biraz dinlenmeyi, geçmişin yorgunluğunu geride bırakmayı bekler. Fakat Gazze’de bu yaşlı adam, kendi yaşlılığıyla mücadele ederken bir de savaşın yetim bıraktığı çocukların hayatını omuzlamak zorunda.

Asıl mesele, bir insanın aşevinden yemek almak zorunda kalması değil; o insanın bu noktaya nasıl getirildiğidir.

Çünkü Gazze halkı yoksullukla başlamış bir hayatın insanları değil. Evleri, üniversiteleri, okulları, iş yerleri, meslekleri, kültürleri ve........

© Milat