Hayatın İçinden Kısa Kısa - 118
HZ. FATİMA (RA) VALİDEMİZ NEDEN AĞLADI
Enes B. Malik (ra) anlatıyor; “Peygamberimizin (sav) hastalığı artmıştı. Fatima (ra) validemiz geldi. Ağlıyordu. Şöyle dediğini hatırlıyorum. “Vay babacığım, ne büyük sıkıntıların var”. Peygamberimiz (sav) ona “Bugünden sonra, babanın sıkıntısı kalmayacak.” Peygamber Efendimiz (sav) vefat edince hem ağlıyor hem şöyle diyordu “Ey benim Babacığım, Rabbimin davetini kabul edip bizden ayrıldın. Ah benim Rabbine bu derece yakın olan Babacığım, Ah benim durağı Firdevs cenneti olan Babacığım, Ah benim kara haberini Cebrail (as) ile paylaşacağım Babacığım “Sessiz, sakin ve hüzünle gözyaşı döküyordu.
Defin tamamlanınca Fatima’i Zehra’yı (ra) gördüm. Bana şunları söyledi “Ey Enes, Allah Resulünün üzerine toprak atmaya elin nasıl vardı? Buna gönlünüz nasıl razı oldu? “ (Buhari İbni Mace)
İslam’da cenaze yakınlarının ağlamaları normaldir. Ancak isyan derecesine varan, bağırıp, çağırmak ve yaka paça yırtmak haramdır. Fatıma (ra) Validemizin bir evlat olarak, bu söylediklerini, böyle anlamak lazım. Nitekim bir seferinde, Hz. Fatıma (ra) Babasını ziyaret etti. Onun kulağına, sessizce bir şeyler söyledi. O zaman Fatima (ra) validemiz ağladı. Sonra tekrar kulağına eğilerek bir şeyler söyledi. Bu sefer de sevindi. Hz. Aişe (ra) validemiz, seni ağlatan ve sevindiren sözler neydi, diye sordu. Peygamber (sav) sırrıdır söyleyemem. Peygamberimizin (sav)........
