Bazı insanlar vardır…

Sevgiyle büyümemiştir ama sevgisizliği de hiç kabullenmemiştir. İçlerinde hep bir boşluk, adı konulamayan bir eksiklik taşırlar. Dışarıdan bakıldığında güçlü, hatta bazen fazla mesafeli görünürler. Oysa içlerinde, bir zamanlar sarılmayı bekleyen ama sarılınmayan bir çocuk hâlâ sessizce bekliyordur.

Sevilmeden büyüyen bir çocuk, büyüdüğünde sevgiyi reddetmez. Aksine, en çok o ister. Ama nasıl tutacağını bilemez. Çünkü sevgi, onun hayatında güvenli bir liman değil; belirsiz, kaygan bir zemin olmuştur. Bu yüzden ilişkilerinde çoğu zaman huzurdan çok kaygı vardır. Sevilse bile inanmakta zorlanır, değer görse........

© Merhaba Haber