Aykut Erdoğdu Ruşen Çakır’a konuştu: “CHP, Erdoğan’ı padişah ilan etmeye çalışan mekanizmanın aparatına dönüştü”
Ekrem İmamoğlu: Tutuklanması, davaları ve 19 Mart Krizi
Son güncelleme: 23 Ekim 2026 -
Aykut Erdoğdu Ruşen Çakır’a konuştu: “CHP, Erdoğan’ı padişah ilan etmeye çalışan mekanizmanın aparatına dönüştü”
Tercih edilen kaynak olarak ekle
İSTANBUL (Medyascope) – Eski CHP İstanbul Milletvekili Aykut Erdoğdu, Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır’a konuştu. Erdoğdu, CHP’den istifa etme nedenini, tutuklu İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun dört gün süren savunmasını ve muhalefet içinde ayrışmaları anlattı. Aykut Erdoğdu, “CHP, Erdoğan’ı padişah ilan etmeye çalışan mekanizmanın aparatına dönüştü” dedi.
Eski CHP milletvekili Aykut Erdoğdu, İBB’ye yönelik başlatılan soruşturma kapsamında 31 Mayıs 2025’te gözaltına alındı. “Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek, üye olmak”, “rüşvet”, “ihaleye fesat karıştırma”, “edimin ifasına fesat karıştırma”, “irtikap” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlamaları nedeniyle gözaltına alınan Erdoğdu, 3 Haziran 2025’ten beri tutuklu. Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan Aykut Erdoğdu, 9 Mart’ta başlayan İBB davasının ilk duruşmasında savunma yapan ilk isimlerden.
Erdoğdu, Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır’a konuştu. Cezaevindeki koşullarını, Cumhuriyet Halk Partisi’nden istifa etme sebebini, İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun dört gün süren savunmasını değerlendirdi. Aykut Erdoğdu, “CHP, Erdoğan’ı padişah ilan etmeye çalışan mekanizmanın aparatına dönüştü” dedi.
İşte röportajın tam metni.
“CHP, Erdoğan’ı padişah ilan etmeye çalışan mekanizmanın aparatına dönüştü”
CHP’den neden istifa ettiniz?
Ülkemizde “laik, demokratik, sosyal, hukuk devleti” olarak tanımlanan Cumhuriyet rejimini ilga ederek Erdoğan’ı padişah ilan etmeye çalışan mekanizmanın siyasi bir aparatına dönüştürülmüş bir kurumda daha fazla kalamazdım. Belki “Bir kurultay olur, bir ihtimal Yargıtay karar verir, baba ocağını bırakmayalım” diye bir süre bekledim. Ancak yaşadığımız hüzün verici olaylardan sonra daha fazla dayanamadım. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('inline_ad'); }); İnsanların tutuklanmamak veya hapisten kurtulmak için bütün CHP’sine yönelmesi hüzün verici. Ben kanunsuz bir biçimde tutulduğum hapishanede uzun yıllar kalmayı göze alarak istifa ettim. Bu kararımın sonuçlarının farkındayım ve bu sonuçları göze alıyorum.
Ülkemizde “laik, demokratik, sosyal, hukuk devleti” olarak tanımlanan Cumhuriyet rejimini ilga ederek Erdoğan’ı padişah ilan etmeye çalışan mekanizmanın siyasi bir aparatına dönüştürülmüş bir kurumda daha fazla kalamazdım.
Belki “Bir kurultay olur, bir ihtimal Yargıtay karar verir, baba ocağını bırakmayalım” diye bir süre bekledim. Ancak yaşadığımız hüzün verici olaylardan sonra daha fazla dayanamadım.
İnsanların tutuklanmamak veya hapisten kurtulmak için bütün CHP’sine yönelmesi hüzün verici. Ben kanunsuz bir biçimde tutulduğum hapishanede uzun yıllar kalmayı göze alarak istifa ettim. Bu kararımın sonuçlarının farkındayım ve bu sonuçları göze alıyorum.
İmamoğlu’nun savunmasını nasıl buldu?
Ekrem İmamoğlu’nun dört gün süren savunmasını nasıl buldunuz?
Dört gün boyunca Başkan’ın iki metre arkasından tüm savunmayı dikkatle dinledim. Siyasi tarihimizin en önemli konuşmalarından biriydi. Tüm iddiaları hukuki dayanaklar ve delillerle çürüttü. Yakın siyasi tarihimizin tüm önemli gelişmelerini mantıksal bir bütünlük içinde dava ile birleştirdi. Bu davanın milletimize yüklediği tüm maliyetleri sebep-sonuç ilişkisiyle anlattı. Davayı “siyasi darbe” olarak tanımladı ve bu darbeye karşı meydan okudu. Duygularını gizlemedi. Samimiyetle gözleri doldu, öfkelendi, bağırdı, isyan etti. Hem sesini hem bedenini çok etkili kullandı. Konuşmasında Türkiye için kapsamlı bir vizyon ve yol haritası ortaya koydu. Konuşmayı dinlerken “Keşke bu konuşmayı millet canlı olarak izleseydi” diye iç geçirdim. İşte o zaman bu davanın neden TRT’den canlı yayınlanmadığını bir defa daha anladım.
Dört gün boyunca Başkan’ın iki metre arkasından tüm savunmayı dikkatle dinledim. Siyasi tarihimizin en önemli konuşmalarından biriydi. Tüm iddiaları hukuki dayanaklar ve delillerle çürüttü. Yakın siyasi tarihimizin tüm önemli gelişmelerini mantıksal bir bütünlük içinde dava ile birleştirdi. Bu davanın milletimize yüklediği tüm maliyetleri sebep-sonuç ilişkisiyle anlattı.
Davayı “siyasi darbe” olarak tanımladı ve bu darbeye karşı meydan okudu. Duygularını gizlemedi. Samimiyetle gözleri doldu, öfkelendi, bağırdı, isyan etti. Hem sesini hem bedenini çok etkili kullandı. Konuşmasında Türkiye için kapsamlı bir vizyon ve yol haritası ortaya koydu. Konuşmayı dinlerken “Keşke bu konuşmayı millet canlı olarak izleseydi” diye iç geçirdim. İşte o zaman bu davanın neden TRT’den canlı yayınlanmadığını bir defa daha anladım.
Sizce Türkiye erken seçime mi gidiyor?
Hayır, bence Türkiye erken seçime gitmiyor. Ben başından bu yana seçimlerin 2027 yılının sonbaharında yapılacağını düşünüyorum. Sonbahar seçimler iktidarlar için en ideal mevsimdir. Ancak bu tespitimi değiştirebilecek önemli gelişmeler yaşanıyor. Seçim kazanma şansı olmayan iktidar, seçimleri 2028 Nisan ayına kadar öteleyebilir. 2028 Nisan ayında yapılacak seçimlerde Erdoğan’ın aday olup olamayacağı da belirsiz.
Hayır, bence Türkiye erken seçime gitmiyor. Ben başından bu yana seçimlerin 2027 yılının sonbaharında yapılacağını düşünüyorum. Sonbahar seçimler iktidarlar için en ideal mevsimdir. Ancak bu tespitimi değiştirebilecek önemli gelişmeler yaşanıyor. Seçim kazanma şansı olmayan iktidar, seçimleri 2028 Nisan ayına kadar öteleyebilir. 2028 Nisan ayında yapılacak seçimlerde Erdoğan’ın aday olup olamayacağı da belirsiz.
Fon krizinin siyasi iktidarı ciddi olarak sarsacağı ileri sürülüyor. Katılır mısınız?
Çok büyük bir sarsıntı olduğu kesin. Ben bu durumu büyük depremin ilk saatlerine benzetiyorum. Büyük bir deprem olduğunu biliyoruz. Büyük bir yıkım olduğunu biliyoruz. Ancak henüz birkaç kişi ve kurum dışında gerçek yıkımı görmedik. İktidar tüm gücüyle enkazı gizlemeye çalışıyor ama saklanacak gibi değil. Deprem metaforuyla devam edeyim. İktidarın yönetim anlayışı binaların kolonlarını ve sütunlarını kesmişti. Fon krizi şiddetli bir sarsıntıyla beklediğimizden çok daha fazla yıkıma neden olmuş olabilir. Bu yıkımın şiddetini borsada tüm müdahalelere rağmen yaşanan düşüşle, döviz rezervlerinde erimeyle, CDS’de yükselmeyle görüyoruz. Ancak daha işin başındayız. İktidarın tüm bastırma çabasına rağmen kriz ağır çekim domino etkisiyle tüm sektörlere yayılıyor. Özel sektör tahvillerinden, kredi teminatlarına kadar birçok alana risk yayılıyor. Burada en önemli soru, fon krizi ana deprem mi? Öncü deprem mi? Yani fon krizi çok daha büyük bir krizi tetikleyebilir mi? Örneğin reel sektörde bir iflas dalgası yaşanabilir mi? Bu iflas dalgası bankacılık sektörüne sirayet edebilir mi? Bir döviz krizini tetikler mi? Seçimler yaklaştıkça faize duyarsız bir kur krizi yaşanabilir mi? Böylesine bir kriz ülkemizden büyük bir sermaye göçüne yol açabilir mi? Bütün bunlar uzak olmayan riskler.
Çok büyük bir sarsıntı olduğu kesin. Ben bu durumu büyük depremin ilk saatlerine benzetiyorum. Büyük bir deprem olduğunu biliyoruz. Büyük bir yıkım olduğunu biliyoruz. Ancak henüz birkaç kişi ve kurum dışında gerçek yıkımı görmedik. İktidar tüm gücüyle enkazı gizlemeye çalışıyor ama saklanacak gibi değil.
Deprem metaforuyla devam edeyim. İktidarın yönetim anlayışı binaların kolonlarını ve sütunlarını kesmişti. Fon krizi şiddetli bir sarsıntıyla beklediğimizden çok daha fazla yıkıma neden olmuş olabilir. Bu yıkımın şiddetini borsada tüm müdahalelere rağmen yaşanan düşüşle, döviz rezervlerinde erimeyle, CDS’de yükselmeyle görüyoruz. Ancak daha işin başındayız.
İktidarın tüm bastırma çabasına rağmen kriz ağır çekim domino etkisiyle tüm sektörlere yayılıyor. Özel sektör tahvillerinden, kredi teminatlarına kadar birçok alana risk yayılıyor. Burada en önemli soru, fon krizi ana deprem mi? Öncü deprem mi? Yani fon krizi çok daha büyük bir krizi tetikleyebilir mi? Örneğin reel sektörde bir iflas dalgası yaşanabilir mi? Bu iflas dalgası bankacılık sektörüne sirayet edebilir mi? Bir döviz krizini tetikler mi? Seçimler yaklaştıkça faize duyarsız bir kur krizi yaşanabilir mi? Böylesine bir kriz ülkemizden büyük bir sermaye göçüne yol açabilir mi? Bütün bunlar uzak olmayan riskler.
“Durum seçime kadar dahi sürdürülemez”
Fon krizi ülkede yaşanan genel ekonomik krizden ayrı düşünülebilir mi?
Hayır düşünülemez. Aksine fon krizi yaşadığımız siyasi ve ekonomik krizin kaçınılmaz sonuçlarından sadece bir tanesi. Fon krizi için açıklananlar “Buzdağının görünen kısmı” deniliyor. Bu tespiti eksik buluyorum. Asıl fon krizinin kendisinin buzdağının görünen kısmı olduğunu düşünüyorum. Türkiye’de 25 yıldır kamu gücünün kötüye kullanılması suretiyle iktidar elitlerine kaynak aktarılıyor. Ben en ihtiyatlı hesaplamayla aktarılan kaynağı 418 Milyar dolar olarak hesaplamıştım. Banka ve sermaye piyasalarında 25 yılda yapılan yolsuzluklarla oluşan kamu zararını ise toplamda 50 milyar dolar olarak hesaplamıştım. Bu tutarın içerisinde haksız kredilerden döviz manipülasyonuna, komisyon karşılığı kara para aklamadan borsa manipülasyonuna, sanal bahisten kamu bankalarının reklam ve ilan giderlerine kadar onlarca başlık vardı. 418 milyar dolar tutarını hesapladığımda bu tutarı fazla bulanlar olmuştu. Görüyoruz ki sadece fon yolsuzluğunda 20 milyar dolarlık dolandırıcılık, 100 milyar dolarlık kamu zararı var. Şimdi bu tutara imar-inşaat, özelleştirme, YİD (Yap-İşlet-Devret), kamu ihaleleri, gümrük ve dış ticaret, ulaştırma ve iletişim gibi yüksek riskli alanları da dahil edip hesaplandığında ortaya devasa bir tutar çıkıyor. Yolsuzlukla elde edilen servetin bir kısmını fon yolsuzluğunda görüyoruz. Bu toplam tutarın küçük bir kısmı. Yurtdışına kaçırılmış milli servetimiz konusunda bir bilgimiz var mı? Piyasalarımızda yabancı sermayenin ne kadarı yabancı sermaye? Bunlar bıyıklı yabancılar olabilir mi? Man Adası, Cayman Adası veya Lüksemburg gibi yabancı ülkelerden gelen yabancı sermayenin sahipleri Türkiye’de önemli siyasetçiler olabilir mi? İktidar neden sürekli torba yasalarla servet aklama yoluna gidiyor? Neden vergi cennetlerinin listesini yayınlamıyor? Sonuç olarak fon yolsuzluğunun kendisi buzdağının görünen kısmı. Türkiye ekonomisinin genel durumuna gelince, tarihimizin en derin en şiddetli ekonomik çöküntüsü içerisindeyiz. Büyük bir patlamaya doğru gidiyoruz. Bu tespitimin delillerini anlatmaya kalkarsam bu röportaj çok uzar. Bu konuyu ayrı bir başlık olarak başka bir röportaja bırakalım. Bu aşamada sadece Türkiye ekonomisinin görülmedik bir üretim krizine doğru sürüklendiğini ve hem hazinenin hem de bankaların yüksek risk altında olduğunu söyleyeceğim. Özellikle bankaların tahsili gecikmiş alacaklar sorununu ve döviz kuru riskinin çok yüksek olduğunu görüyorum. Bu büyük risk dolayısıyla kur baskılanarak yoksul milletimiz yabancıya tefeci faizi ödemek zorunda bırakılıyor. Durum sürdürülemez. Seçime kadar dahi sürdürülemez. Büyük patlamaya koşar adım gitmekteyiz ne yazık ki.
Hayır düşünülemez. Aksine fon krizi yaşadığımız siyasi ve ekonomik krizin kaçınılmaz sonuçlarından sadece bir tanesi. Fon krizi için açıklananlar “Buzdağının görünen kısmı” deniliyor. Bu tespiti eksik buluyorum. Asıl fon krizinin kendisinin buzdağının görünen kısmı olduğunu düşünüyorum.
Türkiye’de 25 yıldır kamu gücünün kötüye kullanılması suretiyle iktidar elitlerine kaynak aktarılıyor. Ben en ihtiyatlı hesaplamayla aktarılan kaynağı 418 Milyar dolar olarak hesaplamıştım. Banka ve sermaye piyasalarında 25 yılda yapılan yolsuzluklarla oluşan kamu zararını ise toplamda 50 milyar dolar olarak hesaplamıştım. Bu tutarın içerisinde haksız kredilerden döviz manipülasyonuna, komisyon karşılığı kara para aklamadan borsa manipülasyonuna, sanal bahisten kamu bankalarının reklam ve ilan giderlerine kadar onlarca başlık vardı.
418 milyar dolar tutarını hesapladığımda bu tutarı fazla bulanlar olmuştu. Görüyoruz ki sadece fon yolsuzluğunda 20 milyar dolarlık dolandırıcılık, 100 milyar dolarlık kamu zararı var. Şimdi bu tutara imar-inşaat, özelleştirme, YİD (Yap-İşlet-Devret), kamu ihaleleri, gümrük ve dış ticaret, ulaştırma ve iletişim gibi yüksek riskli alanları da dahil edip hesaplandığında ortaya devasa bir tutar çıkıyor.
Yolsuzlukla elde edilen servetin bir kısmını fon yolsuzluğunda görüyoruz. Bu toplam tutarın küçük bir kısmı. Yurtdışına kaçırılmış milli servetimiz konusunda bir bilgimiz var mı? Piyasalarımızda yabancı sermayenin ne kadarı yabancı sermaye? Bunlar bıyıklı yabancılar olabilir mi? Man Adası, Cayman Adası veya Lüksemburg gibi yabancı ülkelerden gelen yabancı sermayenin sahipleri Türkiye’de önemli siyasetçiler olabilir mi? İktidar neden sürekli torba yasalarla servet aklama yoluna gidiyor? Neden vergi cennetlerinin listesini yayınlamıyor? Sonuç olarak fon yolsuzluğunun kendisi buzdağının görünen kısmı.
Türkiye ekonomisinin genel durumuna gelince, tarihimizin en derin en şiddetli ekonomik çöküntüsü içerisindeyiz. Büyük bir patlamaya doğru gidiyoruz. Bu tespitimin delillerini anlatmaya kalkarsam bu röportaj çok uzar. Bu konuyu ayrı bir başlık olarak başka bir röportaja bırakalım. Bu aşamada sadece Türkiye ekonomisinin görülmedik bir üretim krizine doğru sürüklendiğini ve hem hazinenin hem de bankaların yüksek risk altında olduğunu söyleyeceğim.
Özellikle bankaların tahsili gecikmiş alacaklar sorununu ve döviz kuru riskinin çok yüksek olduğunu görüyorum. Bu büyük risk dolayısıyla kur baskılanarak yoksul milletimiz yabancıya tefeci faizi ödemek zorunda bırakılıyor. Durum sürdürülemez. Seçime kadar dahi sürdürülemez. Büyük patlamaya koşar adım gitmekteyiz ne yazık ki.
“Erdoğan muhtemelen aday olamayacak”
Kamuoyu yoklamalarında Cumhur İttifakı’nın oyları yüzde 40 civarında görünüyor. Ancak muhalif kamuoyunda bile iktidarın değişebileceği duygusu çok yüksek değil. Neden?
Bu soruya cevap verip vermeme konusunda, cevap verirsem nasıl cevap vereceğim konusunda tereddüt yaşıyorum. Hem bu tespit hem de bu düşünce doğru değil. İktidar yanlış bilgiye dayalı bu yanlış düşünce oluşsun diye devasa bir çaba gösteriyor. Bu yanlışlık birkaç mantık testiyle biraz derin düşünceyle hemen düzeltilebilir. Benim için sorun tam bu noktada. Bu yanlış düzeltilmeli mi? En azından şimdi düzeltilmeli mi? Seçimleri kaybetme dehşetine düşmüş böylesine bir iktidar milli güvenliğimizi riske atacak işlere girişir mi? Bu kaygılarımı bir kenara bırakarak sorunuzu olduğu gibi cevaplayacağım. Şimdi meseleye biraz daha yakından bakalım: Anketlerde Erdoğan’ın oylarının yüzde 30’un altında olduğu ve yapılacak seçimleri kaybedeceği anlaşılırsa ne olur? Mesela bu savcılar bu kadar cesaretle bu hukuksuzlukları yapabilir mi? Valiler ve emniyet müdürleri bu kadar hukuksuzluğa alet olur mu? İş dünyası Erdoğan’ın yanında durur mu? Dış dünya Erdoğan’la işbirliği yapar mı? Partisi içinde eleştirilerin dozu artar mı? Hepimiz bu sorulara istisnasız aynı cevapları veriyoruz. Yani Erdoğan için küçük kıyamet seçimleri kaybedeceğinin düşünülmesidir. Seçimleri kaybedeceği düşünülürse kağıttan bir kule gibi yıkılır. Yapayalnız kalır. Aday olması imkansız hale gelebilir. Bu açık gerçek karşısında Erdoğan ne yapıyor? Seçimleri kesin kazanacağı, kazanamazsa dahi asla iktidarı devretmeyeceği kanaatini oluşturmaya çalışıyor. Sizin bana sorduğunuz soruda yer alan yüzde 40 manipülasyonu da muhalefetin seçimleri kazanamayacağı algısı da seçimleri kaybetse de iktidarı teslim etmeyeceği safsatası bu çaresizliğin iletişim aldatmacası. Erdoğan muhtemelen aday olamayacak, aday olsa dahi kazanamayacak, seçimleri kaybettiğinde elinde çiçeklerle iktidarı yeni Cumhurbaşkanı’na devredecek. Erdoğan’ın bu gerçeği değiştirmek ve sahte bir algı yaratmak için en çok ihtiyacı olan nedir diye düşünürsek, seçim anketlerinin kilit rolü ortaya çıkıyor.........
