Atlas Çağlayan, Mattia Ahmet Minguzzi, Alperen Ömer Toprak, Hakan Çakır ve katledilen tüm çocuklarımız için…

Atlas Çağlayan… Henüz hayatının baharındayken, hayalleriyle birlikte toprağa verilen bir evlat. Ondan önce Ahmet Minguzzi. Ondan önce niceleri… İsimler değişiyor, acılar büyüyor ama tablo aynı kalıyor. Sokaklarda şiddetin sıradanlaştığı, suçun yaşla hafifletildiği, vicdanın ise her geçen gün biraz daha susturulduğu bir düzenin içindeyiz.

Anneler, evlatlarının fotoğraflarıyla meydanlarda adalet arıyor. Bir çare halde, gözleri yaşlı, sesi titrek… Devletin, hukukun, sistemin görmesini bekliyorlar. Çünkü onların evlatları geri gelmeyecek; ama belki bir başkasınınki kurtulur umuduyla haykırıyorlar. Ne var ki bu haykırışlar duvarlara çarpıp geri dönüyor.

Toplum olarak en büyük yanılgımız, suçu romantize etmek. “Suça sürüklenen çocuk” ifadesi artık masumiyet kalkanına dönüşmüş durumda. Oysa gerçeği eğip bükmenin kimseye faydası yok. Çocuk yaşta da olsa, bir insan başka bir insanın hayatına son veriyorsa, ortada bir suç vardır. Ve suç, yaşla küçülmez. Masumiyet,........

© Medya Siyaset