Nedir şu yere batası siyaset?

Milletin kaderini omuzlamak, iradeye ve kürsüye saygı duymak, kameraların önünde başka, kapalı kapılar ardında başka tavırlar ‘’takınmamak’’ demektir.

Ama  bir kesim için siyaset artık milletin derdiyle dertlenmek değil, fırsatın kokusunu alıp şekil değiştirme sanatı haline gelmiştir.

Ve biz geçtiğimiz hafta tam tersi tezahürleri  bir kez daha ibretle izledik:

Yani adeta:  Oportünizmin dibini sıyıran bir anlayışı…

Rotasını çoktan kaybetmiş mevcut CHP, yeni atanan Adalet ve İçişleri Bakanlarının Meclis kürsüsünde ettiği yemini sabote etmeye kalkıştı.

Bağırış, çağırış, kavga, gürültü, yumruk… Ortalık adeta savaş alanına döndü malumunuz…

Devletin ciddiyetini, milletin iradesini temsil eden kürsü adeta bir tiyatro sahnesine ve ringe döndü.

Kameralar önünde kavga büyüdü, itiş kakış yumruklaşmaya  dönüştü. Mahmut Tanal’ın tartaklanıp kan revan içinde kalması, yumrukların, hakaretlerin  havada uçuşması hem ziyadesiyle üzücü hem de utanç vericiydi.

Bu mudur demokrasi? Bunlar mı halkın umudu?

Ama asıl hayret  verici olan, sahnenin arka tarafında yaşananlardı.

Kürsüde sabote etmeye çalıştıkları bakanlarla, arka kapılarda el sıkışıp tebriklerini ilettiler.

Kameralar önünde düşman, koridorlarda ‘’ tebrikler efendim, hayırlı olsun!’’ …

Mikrofon önünde kahraman olma gayretine girişerek Mahmut abiyi dövdür, perde arkasında ‘’ çaylar, börekler, gırla muhabbet’’…

Oportünizmin dibini sıyırmak budur.

Milletin aklıyla alay etmektir bu.

Toplumun gözünün içine baka baka rol kesmektir.

Siyaseti bir ilke meselesi değil, bir menfaat meselesi haline  getirmektir.

Ve buradan açıkça söylüyorum:

Bu........

© Medya Siyaset