“Hayatta en büyük mucize küçükken iyi bir öğretmene rastlamaktır.” Cümlesi hepimizin dilinde dolanır. O kadar sevilmiş ve kabullenilmiştir ki artık birçok hediyelik eşyanın üzerinde adını almıştır. Öğretmenine güzel bir söz söylemek isteyen herkesin dilindedir.

Sadece övgü içermez, aynı zamanda bir yergi cümlesidir de. Ben söyledim sen ne anlarsan anla artık denilen cinsten.

Şimdi bu sözü neden giriş cümlesi yaptım? Birilerini övmek ya da yermek için değil tabi. Bazen çok doğru diye sarıldığımız sahip çıktığımız düşüncelerin gerçekte öyle olmayabileceğini de sorgulamak istedim. Hepimizin beklediği “iyi öğretmen” tanımını irdelemek ve iyi öğretmenin her şey demek olup olmadığını sorgulamak istedim.

Nereden çıktı bu düşünce derseniz de gün içinde bir arkadaşımla yaptığımız sohbetten. Sohbetin sonu bizi; gerçekten öğretmen örnek insan mıdır, olumsuz davranışları olan öğretmenin çocuktaki yansıması nasıldır, aile mi öğretmen mi rol model olur çocuğa gibi sorulara götürdü. Ben de soruları sizinle birlikte irdelemek istedim. Malum hepimizi yakından ilgilendiren bir konu eğitim.

İyi öğretmen konusunda daha önce de yazılarımda değinmiştim ve kişiye göre değişim gösterdiğini söylerim hep. Kimisi çok katı kuralları olan öğretmene iyi öğretmen derken kimisi de çok ödev veren öğretmeni iyi öğretmen olarak kabul eder. Kimisi çocuklarla iyi ilişkiler kuranı kimi çok katı kuralları olmayanı kimi velilerle çok samimi olanı vs. kıstaslarla değişir iyi öğretmen tanımlarımız. Aynı öğretmen için biri iyi derken öbürü beğenmez bazen. Buradaki asıl kıstas beklentilerdir. Okuldan ve öğretmenden ailenin ne beklediği belirler öğretmenin iyi olup olmamasını.

Çocuk açısından ise kendi öğretmeni en iyidir. Aileden olumsuz yansımalar almazsa büyük ihtimalle öğretmenini sever ve onu iyi olarak görür. Aile eğer öğretmen ile ilgili yargılamalar yapıyorsa ve........

© Medya Siyaset