Sevgili öğretmenim Adnan Binyazar’ın 2008 yılında aldığım “Ağıt Toplumu” kitabını bugünlerde bir daha okudum. Bu yazıyı daha önce not olarak yazmıştım. Daha geniş bir inceleme olarak yeniden yazmaya karar verdim.

Kitap başlıca dört bölümden oluşuyor. Bunlar sırasıyla: 1. Bilgi, 2. Eğitim, 3. Dağların Kovuğundan, 4. Ağıdı İçime Gömülü.

Adnan Binyazar, Türk edebiyatının en özgün düşünce ve deneme yazarlarından biridir. Onun eserlerinde yalnızca dilin inceliği değil, aynı zamanda belleğin, kültürün ve toplumun derin katmanlarına yönelen bir sorgulama da bulunur. “Ağıt Toplumu” (Cumhuriyet Kitapları 2008), Binyazar’ın bireysel deneyimle toplumsal gerçekliği birleştirdiği, Türkiye’nin kültürel ve psikolojik portresini ortaya koyduğu temel kitaplarından biridir. Yazar bu eserinde, “ağıt” kavramını yalnızca ölüme karşı yakılan bir halk şiiri türü olarak değil, bir yaşam biçimi, toplumsal ruh hâli ve kültürel kader olarak ele alır.
Binyazar, kitabın merkezine aldığı “ağıt”ı dar anlamından çıkararak geniş bir toplumsal metafora dönüştürür. Ona göre, Türkiye’de insanlar sadece bireysel acılar için değil, yaşadıkları tarih, siyaset, dil ve kimlik baskıları için de sürekli bir yas hâli içindedir. Bu nedenle “ağıt toplumu”, yalnızca ölenler için ağlayan bir halk değil, “kendine yapılan haksızlıkları, tarihsel kopuşları, bastırılmış duyguları, kaybolan kültürleri” içselleştirerek yaşayan bir toplumdur.
Binyazar’ın........

© Medya Siyaset