Aile Çökerse, İstikbal Susar
Aile Çökerse, İstikbal Susar
Aile Çökerse, İstikbal Susar
Aile, yalnızca aynı çatıyı paylaşmak değildir; kalpleri muhabbetle mezcetmek, ruhları şefkatle birbirine rabtetmek ve hayatın bütün imtihanlarını aynı duaya “âmin” diyerek karşılamaktır. O hane ki içinde hürmet, sadakat, uhuvvet ve hüsn-ü muaşeret hâkimdir; işte orası dünyanın en ihtişamlı saraylarından daha kıymetli, daha huzurlu ve daha bahtiyardır.
Ne hazindir ki yaşadığımız asırda en büyük fakirlik, cüzdanların boşalması değil; gönüllerin muhabbetten mahrum kalmasıdır. En büyük musibet, evlerin küçülmesi değil; kalplerin birbirine yabancılaşmasıdır. En büyük felaket ise yuvaların sessizce yıkılması, çocukların anne ve baba sevgisine hasret büyümesidir.
Bugün boşanma rakamlarına baktığımızda yalnızca dağılan aileleri görmeyelim. O rakamların ardında gözyaşına boğulan çocuklar, sessizce yıkılan hayaller, ömür boyu taşınacak kırgınlıklar ve istikbali zedelenen bir cemiyet vardır. Çünkü aile çökerse yalnız bir ev değil; bir nesil........
