Türkiye’de iş başına gelen hükümetlerin karnelerine baktığımızda, pek çok alanda önemli başarı hikâyeleri yazıldığını görüyoruz. Ancak aynı tabloyu eğitim için çizmek ne yazık ki mümkün değil.

Eğitim, yıllardır arzu edilen seviyeye ulaşamayan, sürekli tartışılan ve her değişiklikte yeniden şekillendirilmeye çalışılan bir alan olarak karşımızda duruyor.

Dünyada örnek gösterilen eğitim sistemlerine baktığımızda Güney Kore, Finlandiya, Danimarka ve Hollanda gibi ülkelerin öne çıktığını görüyoruz. Bu ülkeler, kendi toplumsal dinamiklerine uygun, uzun vadeli ve istikrarlı eğitim politikaları geliştirerek başarıya ulaştılar. Peki biz neden hâlâ “milli bir eğitim modeli” oluşturamadık?

Bu sorunun cevabı aslında zor değil. Türkiye’de eğitim sistemi uzun yıllardır bir “yaz-boz tahtası” gibi kullanılıyor. Her gelen yönetici, her yeni bakan sistemi yeniden şekillendirme ihtiyacı hissediyor. Oysa eğitim, günlük siyasi tartışmaların çok ötesinde, devlet politikası olarak ele alınması gereken bir alandır. Süreklilik olmadan başarı........

© Maraş Gündem