O, O'ndan geldi, O'na yürüdü. Öyle de inanırdı zaten...

Kader, önce Niğde Ulukışla'da birlikte kıldı beraberliğimizi "Senin için istedim ağabey " derdi. Bir olduk, beraber olduk, kol-kanat gerdik birllikteliğimize...

Hayatımda, hafızası bu denli kuvvetli nadir tanıdıklarımdan biriydi. Hiç durmayan, sürekli zonklatan tek organı sanki beyniydi. Yıllar önce falan kişinin, falan yerde, falanca giysiler içinde bizlere veya başkasına söylediği sözleri hemen tek tek hatırlar, benim şaşkın bakışlarım karşısında hayretler içinde "Hatırlayamadın mı Ağabey ?" derdi. Ve O, bu en kuvvetli organına da mağlup oldu...

İnanç ve tefekkür sahibiydi. Yıllardır hastalığından dolayı çektiği ağır sıkıntılarına "off !" bile demedi. Meşruluğa, harama helale çok dikkat ederdi. İnandığı gibi yaşadı, inancı uğruna hiçbir fedakarlıktan kaçmadı. Kader ve gönül birliğindekilerle ayrı bir dostluğu vardı. Yiğitti, bizim yiğitlerdendi.

Mehmed'im varken, kitap okumanıza gerek kalmazdı. Çoğu unuttuğum konuları O'na sorardım. Benim bile unuttuğum soruları, tek tek araştırır, gün olur en ince detaylarıyla bana izah ederdi. Bilgilerinizi O'nunla tazeleyebilirdiniz, hazineydi...

Her sabah yeni bir........

© Maraş Gündem