Yıllar evvel tanışmak maksadıyla ziyaretime gelen bayan gazeteci, sohbet esnasında geleneksel sorumuzu sordu: “Nerelisiniz?” Bu soruya o günlerde dilime doladığım beylik cevabı verdim: “Uşaklıyım ama basının Erzurumlusuyum.”

Niçin böyle söylediğimi merak etti, anlattım. Erzurumlu olmadığımı öğrenenince şaşırdı. Bu sefer üniversiteyi Erzurum’da okuyup okumadığımı sordu. Ona Erzurum’da okumadığım gibi bu şehre hiç gitmediğimi söyledim. Verdiğim cevaplar üzerine gazetecinin yüzünde bir mahcubiyet belirdi. “Hakkınızı helal edin, o haberi ben yazmıştım.” dedi. Haber yaparken kaynaklar konusunda daha hassas davranması gerektiğini hatırlattım. Helalleşmek maksadıyla yemek ikram etme ısrarını da geri çevirdim.

Meselenin aslı şuydu: O ziyaretten iki üç yıl önce çalışmaya başladığım kurumda yeni göreve getirilenlerin tamamının Erzurumlu olduğuna dair bir gazete haberi çıkmıştı. Bu habere göre ben de Erzurumluydum.

İşin tuhafı, Erzurumlu olmak ya da üniversiteyi Erzurum’da okumak bir tarafa, şu yaşıma kadar hâlâ bu şehre ayak basmış değilim. Sanırım, gazete haberinde verilmek istenen mesajın amacı; o dönem için Erzurumluların bürokraside ne kadar etkili olduğuna, yani hemşehriciliğe (hemşehriliğe) dikkat çekmekti.

Peki, geçmişten günümüze yurt içinde veya yurt dışında insanımızın sosyal hayatında önemli yer tutan, kimilerine göre sosyal ve kültürel bir vaka, kimlerine göre gettolaşma, kimilerine göre ilkel bir bağ, kimlerine göre kollamacılık olarak görülen hemşehrilik nedir?

Farsçadan dilimize geçen “hemşehri” (hemşeri olarak da kullanılıyor) kelimesi, TDK Türkçe Sözlük’te........

© Maarifin Sesi