Coido que andan nesa idade indeterminada entre os oitenta e os cen anos. Coido que levan toda a súa vida xuntos e que se quixeron e se queren moito. Cada mañá, el abre a porta do pasaxeiro da súa furgoneta, e lentamente, nesa velocidade na que, se chegamos, viviremos todos a esa idade, desabrocha o cinto de seguridade dela e con moito coidado saca as súas pernas un pouquiño para fóra. Entón colle o peite que ten ben........

© La Voz de Galicia