Pecho os ollos. Así vexo con maior claridade. Penso, non na morte da becerra, senón na peseta. Á miña nai chamábanlle A Peseta. Eu, ó principio, pensei que seriamos ricos, pero axiña vin que andar detrás de tres vacas e un burro non era ningunha riqueza. Despois, pouco a pouco, fun sabendo o significado real do alcume de miña nai.

Seica era “lixeira de cascos”. Nin sequera unha bailanacriba, senón que, ó........

© La Región