Esta semana viu a luz o libro A reforma necesaria do financiamento local, coordinado por Xoaquín Fernández Leiceaga, Javier Suárez Pandiello e eu mesmo, e dispoñible en acceso libre na páxina web da Fegamp.

Hai debates que, malia seren decisivos, permanecen demasiado tempo nun segundo plano. O financiamento local é un deles. O financiamento autonómico ocupa titulares, declaracións e tensión política. O municipal, non, a pesar da súa relevancia para o benestar e a vida diaria da cidadanía. Porque, cando falamos de financiamento local, falamos da calidade dos servizos públicos máis próximos: da atención social, do espazo público, da mobilidade, da vivenda ou da capacidade de cada concello para responder aos problemas concretos da súa veciñanza.

O concello é a administración que está máis preto da xente e a que recibe antes ca ningunha outra as presións da realidade. Hoxe hai máis demanda de servizos, máis complexidade normativa, máis desigualdade entre espazos urbanos e rurais, máis presión sobre a vivenda e máis intensidade turística nalgúns puntos. Pretender responder a todo iso cun sistema deseñado en España hai case vinte cinco anos non pode ser o camiño.

Unha segunda idea que salienta no libro é que a reforma non pode consistir nun axuste cosmético nin nunha suma de parches. Hai que revisar os tributos locais, as transferencias do Estado, ás regras fiscais e tamén á capacidade real de decisión local. Todo iso pasa por unha reforma a escala estatal.

E neste contexto xeral, pensemos no caso galego. O espallamento poboacional, o peso do avellentamento, a prestación de coidados, a xestión da auga e dos residuos ou a crecente relevancia do turismo introducen custos e necesidades moi específicas que deberamos abordar tamén de xeito específico.

Comparativamente, a administración autonómica galega foi facendo moitos máis axustes que a central no que levamos de século. Porén, hai marxe de mellora. A nova lei de administración local puidera ser a fiestra de oportunidade para facelo. Estou convencido de que contar cunha federación que integra a todos, como é o caso pouco habitual da a Fegamp, e cun goberno galego máis sensible ao local que outros fará o traballo máis doado.

Suscríbete para seguir leyendo

© La Opinión A Coruña