Demokrasinin tesis ve muhafaza edilmesinin en önemli ayağını bağımsız medya oluşturur. Demokrasi ile bağımsız medya birbirinin havası, suyu gibidir. Biri yoksa diğerinin olması mümkün değildir. Güvenirliliğini inşa etmiş bağımsız medyadan halk, haberleri, bilgileri edinir. Ve edindiği bu bilgilerle hem politik kimlik hem de politik tercih belirler.

Seçim zamanları siyasetçiler seçmene doğru olmayan pek çok şey söyler. Mesela güncel bir tartışma olduğu için, yerli ve milli hem savaş hem de yolcu uçakları, doğal gaz gibi onları etkileyecek şeyler. Medya, halka bu söylenenlerin olduğu gibi iletilmesine aracılık etmez, edemez. Sorgulayarak, şüphe içinde iletir ve bunun doğru olup olmadığını da halk adına denetler. Siyasetçinin, seçim zamanı doğru şeyler söylemediği seçmenin de halk olduğunu unutmamak lazım. Halka doğruları söylemeyen siyaseti ifşa etmek, kamuya karşı sorumluluğu nedeniyle bizzat bağımsız medyanın görevidir. Gazeteci bunu yapabiliyorsa yaptığı gazeteciliktir.

AKP’nin iktidara gelmesinin en önemli nedenlerinden birisi kuşkusuz, o dönem iktidarlardan yana, halktan kopuk taraflı medyanın varlığıdır. Bu “olumsuz” etiketli medya düzeninin karşısına koyduğu AKP, seçmenin önemli bölümünden destek aldı. O dönemin ekonomik sıkıntıları ve politik iklimi de seçmenin bu tercihini kolaylaştırdı.

İktidara gelip gücünü tahkim ettikten sonra oluşturduğu yeni medya düzeninde, yaptığı operasyonlarla mutlak hakimiyet kurdu ve “kendisine oy vermiş olan seçmeni” tercihini “ne olursa olsun değiştirmeyen katı AKP seçmeni” haline getirdi.

Ülkedeki olumsuz gidişat nedeniyle haklı ve doğru olarak hep 12 Eylül darbesini suçlarız. Bu doğrudur ama eksiktir. Onun yarım bıraktığı işi, askeri darbe sonrasında iş başına gelen, (sivil ve siyasi yani seçilmiş bir yapı olduğu için eleştirmekte zorlandığımız) ANAP tamamlamıştır. Sivil toplum örgütlerini ve sendikaları etkisiz hale getirme, toplumun apolitik olma halini ve sermayenin iktidar üzerindeki mutlak hakimiyetini ANAP tesis etmiştir. Hatırlayalım, ülkedeki muhtelif politik kimlikleri kastederek “4 eğilimi birleştirdik” demek politik kimliksizleşmenin tam da kendisidir. Bu gerekli ama çok uzun tartışma, buna başka bir yazıda değiniriz.

Geçtiğimiz günlerde deneyimli meslektaşımız ve medya ombudsmanı Faruk Bildirici cumhurbaşkanı uçağında sorulan soruları bir gün öncesinden ele geçirerek haberleştirdi. Duyum olarak bildiğimiz, bazı aktörlerinden de dinlediğimiz mesele böylece kanıtlarıyla ortaya konuldu. Ben de 13 Temmuz tarihli “Cumhurbaşkanlığı sitemi 7 yıllık Z raporu: Olmadı” başlıklı yazımda sistemi CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in, uçaktaki........

© Kısa Dalga