SİZİ SİZ OLMAKTAN ALIKOYAN NE?
Bazen bir sanat eserine bakarsınız, gördüğünüzün ötesinde bir şey düşündürür size. Yüzyıllar önce bir sanatçının ellerinden çıkan eser, hiç beklemediğiniz bir anda kendinize bakışınızı değiştirecek bir soruyla baş başa bırakır sizi. Benim için böyle bir an, İtalya’nın Floransa şehrinde, Michelangelo Tepesi’nde yaşandı. Şehrin büyüleyici manzarasını seyrederken gözüm, meydandaki Davut heykelinin bronz kopyasına takıldı. Bir sanatçı, başkalarının yalnızca taş gördüğü yerde, henüz kimsenin göremediği bir insanı nasıl görebilmişti? Sonra bu soruyu kendimize çevirdim. Acaba biz de olmak istediğimiz insanı yaratmaya çalışırken, zaten içimizde var olanı göremiyor olabilir miyiz? Bir eğitim daha, yeni bir alışkanlık, biraz daha bilgi, biraz daha başarı… Sürekli kendimizi geliştirmeye, eksiklerimizi tamamlamaya çalışıyoruz. Sanki yeterince şey biriktirdiğimizde, olmak istediğimiz insana dönüşecekmişiz gibi. Peki ya mesele hayatımıza yeni şeyler eklemek değil de artık bize ait olmayanlardan kurtulmaksa? Bir mermerin içindeki insan
Rönesans’ın büyük sanatçılarından Michelangelo Buonarroti; heykeltıraş, ressam, mimar ve şairdi. İnsan bedenini ve duygularını olağanüstü bir ustalıkla eserlerine yansıttı. En ünlü eserlerinden biri, Floransa’daki Galleria........
