“Ne hissediyorsun?” Ne kadar basit bir soru gibi geliyor, değil mi? Oysa bazen cevabı hiç de kolay değil. “Üzgünüm” diyoruz ama yalnızca üzgün değiliz. İçinde biraz öfke, biraz hayal kırıklığı, belki biraz da korku var. “Sinirlendim” diyoruz ama öfkenin altında kırgınlık olabilir. “Korkuyorum” diyoruz ama korkuya üzüntü karıştığında hissettiğimiz şey belki de kaygıya dönüşüyor. Çünkü duygular her zaman hayatımıza tek başına gelmiyor. Bazen birbirlerine karışıyorlar. Tıpkı renkler gibi… Sarıyla maviyi karıştırdığınızda artık ne tam sarıdır ne de mavi. Ortaya başka bir renk çıkar. İnsan ruhunda da biraz böyle. Neşeyle üzüntü yan yana geldiğinde nostalji doğabiliyor mesela. Geçmişte çok mutlu olduğumuz bir anı hatırlıyoruz; yüzümüzde bir gülümseme belirirken içimiz hafifçe burkuluyor. Çünkü o an güzeldi ama artık geride kaldı. Üzüntüye öfke karıştığında kırgınlık çıkabiliyor ortaya. Belki de bu yüzden kırıldığımız insanlara........

© Kıbrıs Gazetesi