Babalar Günü paylaşımlarının çoğu aynı yerden konuşuyor: “Babana sarıl.” “Babanın kıymetini bil.” “Babalar kahramandır.” Ama gerçek hayat bundan çok daha karmaşık. Çünkü bugün bu yazıyı okuyacak insanların arasında; • Babasını kaybetmiş olanlar var. • Babası hayatta olduğu hâlde ona ulaşamayanlar var. • Babasıyla hiç ilişki kuramamış olanlar var. • Fiziksel olarak yanında olup duygusal olarak hiç yanında olmayan bir babayla büyüyenler var. • Şiddet, ihmal ya da terk edilme yaşamış olanlar var. • Babalık rolünü dedesinden, amcasından, annesinden ya da başka bir yetişkinden görmüş olanlar var. Bu yüzden Babalar Günü herkes için aynı duyguyu taşımıyor. Bazıları için minnet. Bazıları için özlem. Bazıları için kırgınlık. Bazıları için yarım kalmış bir hikâye… Psikolog Carl Jung’un söylediği gibi: “Hayatımızdaki en güçlü etkilerden biri, anne ve babamızla kurduğumuz ilişkidir.” Gerçekten de çocuklukta kurduğumuz bu bağlar; kendimizi nasıl gördüğümüzü, insanlara ne kadar........

© Kıbrıs Gazetesi