Kıbrıslı Türklerin nüfusu söz konusu olduğunda hafızalarda ilk yer eden rakam 120 bindir. Kıbrıs Cumhuriyeti kurulurken Rum nüfusunun sayısal üstünlüğü esas alınmış, siyasal temsil ve devlet yapısında yaklaşık yüzde 70’e yüzde 30 oranı kabul görmüştü. O günlerden kalan nüfus tartışmaları bugün hâlâ farklı biçimlerde gündemimizdedir.

1963 ile 1974 arasındaki dönemde nüfusumuzun ne olduğu çok da tartışılmadı.

Toplumun, Kıbrıs Türk halkının önceliği güvenlikti, varlığını korumaktı.

   Ancak 1974 sonrasında ortaya çıkan tablo farklıydı. Kuzey’de kalan toprak miktarıyla, ekonomik potansiyelle ve ihtiyaçlarla Kıbrıslı Türk nüfusunun büyüklüğü arasında sürdürülebilir bir uyum olmadığı kısa sürede görüldü.

Türkiye’den ilk gelenler için yapılan tanım “tarımsal iş gücü” idi. O dönemin şartlarında bu tanımlama oldukça mantıklı görünüyordu. Narenciye üretimi çok güçlüydü. Karpaz’dan başlayarak birçok bölgeden insanlar hasat dönemlerinde Güzelyurt’a gider, üretime katkı koyardı. Yetmiş beş bin dönüme ulaşan narenciye alanları zamanla otuz beş bin dönümler seviyesine geriledi. Buna rağmen bugün bile narenciyede yabancı iş gücüne ihtiyaç duyuluyor.

   Değişim yalnızca tarımla sınırlı kalmadı. Kuzey Kıbrıs’ın demografik yapısı yıllar içerisinde önemli ölçüde........

© Kıbrıs Gazetesi