Bir muhalif partiyi ya da o partinin bazı aksamını iktidar aparatı haline getirmek mümkün müdür?

Lüzumsuz bir soru. Cevabı işte, ortada duruyor.

Ortada duruyor dediğim, sorunun son cevabı, Cumhuriyet Halk Partisi.

Daha önce Milliyetçi Hareket Partisi de muhalif bir siyasi parti iken esaslı bir dönüşüm geçirmişti. Parti dışından bir müdahaleyle değil, siyasi şartları kendince okuyarak, meskenini fay hatlarının depreşmediği bir araziye kurmayı tercih ederek.

Sonraları ‘Fetö’ diye adlandırdığımız ‘paralel’ devlet yapılanmasının ya bilfiil yaptığı ya da istihdam edildiği darbe girişiminin bu dönüşümde hızlandırıcı etkisi olmuştur.

MHP lideri Bahçeli’nin partisinin bekasını artık muhalefet saflarında görmemesinin de etkisi olmuştur.

Bugün CHP’nin ‘bazı aksamı’ hariçten müdahaleyle iktidar aparatı haline getiriliyor.

‘Yürüyen aksam’ diye bir tabir var. Daha çok motorlu vasıtalar hakkında kullanılır.

CHP’nin ‘yürüyen aksam’ı partinin iktidarın aparatı haline gelmemesi için canhıraş bir mücadele veriyor. Partinin seçilmiş lideri Özgür Özel Mecliste ve Meclis dışında CHP’nin muhalif tabiatını ayakta tutmaya çalışıyor. Fakat Özel ve ekibinin partiyi kaptırmamak için verdiği mücadelenin sonuç alıp almayacağını şimdiden kestirmek mümkün değil.

İktidarın elindeki alet ve edevat, Özel ve arkadaşlarına fazla bir hareket alanı bırakmıyor.

(Yeni rejim, yani Cumhurbaşkanlığı hükümet rejimi, ‘mutlak butlan’ kararıyla -yine otomotivcilerin tabirini kullanırsak- CHP’ye ‘çıkma motor’ takmış oldu. ‘Çıkma’ dediğim, ‘eski........

© Karar