Tavuk oyunu’nun ne olduğunu bilmezdim. Dün, David Ignatius’un The Washington Post’taki makalesini okurken anladım.

Aslında biliyormuşum. Hayatta oynuyoruz. Mesela alışveriş ederken pazarlık yapıyoruz. Satıcı bir fiyatta diretiyor, aşağı inmiyor, siz de onun dediği yere çıkmıyorsunuz. İkiniz de taviz vermezseniz alışveriş gerçekleşmiyor.

Alışverişteki pazarlığın riski göze alınabilir. En fazla, beğendiğiniz bir malı, giysiyi vesaireyi satın almamış olursunuz. Belki başka bir gün, fiyatlar biraz daha düştüğünde başka bir satıcıdan alırsınız.

Fakat riski göze almanın tehlikeli olduğu durumlar da var.

‘Tavuk oyunu’ (chicken game) tarif edilirken en çok verilen örnek iki otomobil sürücüsünün otomobillerini hızla birbirlerine doğru sürmeleri.

İki sürücü hızla birbirlerine doğru yaklaşırken, eğer sürücülerden biri son anda direksiyonu kırarsa oyunu kaybediyor. Kaybeden ‘tavuk’ oluyor.

İngilizce ‘chicken’ kelimesinin fiil hali korkmak, tırsmak gibi anlamlara geliyor. Oyunun adı bu yüzden ‘chicken game’ olabilir.

İki oyuncu birinin taviz vermesi sayesinde kazasız belasız geçişirlerken risk alıp direksiyonu kırmayan sürücü rakibine ‘tavuk’ diye bağırıyor.

David Ignatius aşina olduğumuz bir isim. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Davos’taki ‘one minute’ çıkışını hatırlarsınız. Erdoğan’ın Şimon Perez’e “Siz öldürmeyi çok iyi bilirsiniz, plajlardaki çocukları nasıl öldürdüğünüzü iyi biliyorum” dediği tarihi oturum. O oturumu Ignatius yönetiyordu. Takip ettiğim bir yazar değil, tesadüfen........

© Karar